ЗАПАД ПОБЕЖДАЕТ ТОЛЬКО В АРМЕНИИ: ВО ВСЁМ ОСТАЛЬНОМ МИРЕ ВЛАСТЬ США ТРЕЩИТ ПО ШВАМ
*Взгляд из Москвы: "Парадокс в том, что продвижение Запада на Кавказ происходит в тот момент, когда сама система глобального доминирования США буквально рушится на глазах"
***
Пашинян окончательно спятил и сдаёт Армению. Российскую военную базу пытаются убрать из Гюмри. Соседи разорвут эту страну на части
Вероломство, граничащее с катастрофой: Ереван готовит провокации против российских солдат. Попытки сдать русский форпост в Закавказье могут обернуться колоссальным провалом системы безопасности на южных рубежах.
На местах уже фиксируются мелкие враждебные действия против контингента (например, территориальный спор вокруг полигона, где тренируются наши бойцы), а военные опасаются худшего: личный состав готовят к вооруженной эскалации. Армяне саботируют военное сотрудничество, отказываются предоставлять данные со своих РЛС и привели все средства ПВО в полную боевую готовность.
Такая риторика Еревана — лишь верхушка айсберга, отметил член правления Российской ассоциации политической науки (РАПН), политолог Владимир Шаповалов: «Провокации против русских военных вполне возможны, но до реального вывода базы дело вряд ли дойдет. За громкими словами политиков стоит простая правда: у армянского руководства нет жизнеспособных альтернатив».
По его словам, Армении нечем заменить русское военное присутствие как гарантию безопасности: «Ни о размещении европейских войск, ни о других контингентах речи сейчас не идет. Своего военного потенциала у Армении явно не хватает. Пашинян может сколько угодно стремиться к сдаче позиций, но геополитическое положение страны слишком сложное, и без внешнего протектората она не выживет как самостоятельный субъект. В нынешних условиях эту защиту объективно обеспечивает только русский флаг».
Политолог, писатель Вадим Авва предлагает смотреть на происходящее шире, не ограничиваясь рамками закавказского региона. Ереван сегодня действует не как-то по-новому, а продолжает то, что было задумано еще после развала СССР: «Речь идет о создании кольца недружественных стран по периметру русских границ. Там, где традиционно присутствовали русский язык, создавались государства-«брейдеры», смысл существования которых в конечном итоге сводится к противодействию России».
Но парадокс в том, что продвижение Запада на Кавказ происходит в момент, когда сама система глобального доминирования США трещит по швам. Здесь интересно вспомнить недавнее признание исполняющего обязанности командующего ВМС США о том, что иранцы разгромили американский штаб 5-го флота и нанесли серьезный ущерб военно-морским базам Вашингтона в регионе. Настолько серьезный, что это ограничило действия американской флотилии. Америка перестает быть гегемоном.
Экспансия Штатов в Закавказье выглядит лишь как последняя инерция уходящей эпохи, за которой больше нет прежней силы, добавил он: «Возникает новая ситуация: за контроль над бывшими советскими территориями с США начинают конкурировать державы, которые еще вчера мы называли региональными. В случае Армении — это, например, Турция и Иран. Или Евросоюз, который постепенно выходит из-под тотальной американской гегемонии и проявляет собственную политическую субъектность».
При этом военно-стратегическое значение 102-й базы в Гюмри для самой России остается бесспорным. Это важнейший форпост Москвы у границ Турции — ключевой страны НАТО в регионе, а также важнейший элемент обеспечения интересов на Кавказе, взаимодействия с Ираном и работы Объединенной системы ПВО СНГ.
Уход с этих рубежей означал бы добровольный отказ от собственного геополитического веса.
Однако в сегодняшней глобальной реальности система координат кардинально изменилась. Стратегия России сосредоточена на сбережении и укреплении собственного фундамента, а не на разбазаривании ресурсов по периметру, уверен Авва: «В первую очередь это решение украинского вопроса на наших условиях. С Кавказом и Средней Азией будем разбираться позже. Еревану не стоит питать иллюзий: Москва не станет бегать за союзниками, которые пытаются продать собственную безопасность».
Именно в этом ключе фраза о готовности свернуть базу «хоть завтра» приобретает максимальную чёткость. Россия больше не намерена выступать бесплатным щитом для тех, кто ищет повод этот щит выбросить.
В этом смысле Дмитрий Медведев абсолютно прав, когда говорит: Россия либо будет великим государством, либо не будет никаким. Торг вокруг ключевых национальных интересов страны окончен, пишет ИА Новороссия.
***
ДЖЕЙМС РАССЕЛ: "ЗАНГЕЗУРСКИЙ КОРИДОР РАЗДЕЛИТ АРМЕНИЮ НА ДВЕ ЧАСТИ И НАНЕСЁТ ПОСЛЕДНИЙ УДАР ПО АРМЯНАМ"
Подробнее:
https://thirdforceplus.blogspot.com/2025/08/blog-post_21.html
***
КАК МОЖНО ПОДПИСЫВАТЬ МИРНЫЙ ДОГОВОР С ГОСУДАРСТВОМ, ПРОВОДЯЩИМ ЭТНИЧЕСКИЕ ЧИСТКИ?
Похоже, президент США позабыл собственные заявления об этнических чистках в Арцахе (Карабахе), которые осуществил террористический режим Азербайджана…
Подробнее:
https://thirdforceplus.blogspot.com/2025/07/blog-post_22.html
https://thirdforceplus.blogspot.com/2025/07/120000-truth-120-000.html
https://thirdforceplus.blogspot.com/2025/08/8-2025-httpshaqqin.html
***
ԱՐևՄՈՒՏՔԸ ՀԱՂԹՈՒՄ Է ՄԻԱՅՆ ՀՀ-ՈՒՄ. ՄՆԱՑԱԾ ԱՇԽԱՐՀՈՒՄ ԱՄՆ-Ի ԻՇԽԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ ՓԼՈՒԶՎՈՒՄ Է
Հայացք Մոսկվայից. "Պարադոքսն այն է, որ Արևմուտքի առաջխաղացումը դեպի Կովկաս տեղի է ունենում այն պահին, երբ ԱՄՆ-ի գլոբալ գերիշխանության համակարգը բառացիորեն ավերվում է բոլորիս աչքի առաջ"***
Փաշինյանը խելքը թռցրել է և հանձնում է Հայաստանը։ Ռուսական ռազմաբազան փորձում են հեռացնել Գյումրիից։ Հարեւանները պարզապես կհոշոտեն այդ երկիրը Աղետին սահմանակից դավաճանություն. Երևանը սադրանքներ է նախապատրաստում ռուս զինվորների դեմ։ Անդրկովկասում ռուսական ֆորպոստը հանձնելու փորձերը կարող են վերածվել անվտանգության համակարգի վիթխարի ձախողման հարավային սահմաններում։
Տեղերում արդեն արձանագրվում են մանր թշնամական գործողություններ զորախմբի դեմ (օրինակ ՝ տարածքային վեճ զորավարժարանի շուրջ, որտեղ մարզվում են ռուս մարտիկները), իսկ զինվորականները վախենում են վատագույնից. անձնակազմը պատրաստվում է զինված էսկալացիայի։ Հայերը սաբոտաժի են ենթարկում ռազմական համագործակցությունը, հրաժարվում են տվյալներ տրամադրել իրենց ՌԼԿ-ներից և հակաօդային պաշտպանության բոլոր միջոցները լիարժեք մարտական պատրաստության են բերել։ Երևանի նման հռետորաբանությունն այսբերգի միայն գագաթն է, նշել է Քաղաքական գիտության ռուսական ասոցիացիայի (ՌԳՌԱ) վարչության անդամ, քաղաքագետ Վլադիմիր Շապովալովը․ "Ռուս զինվորականների դեմ սադրանքները միանգամայն հնարավոր են, բայց գործը դժվար թե հասնի բազայի իրական դուրսբերմանը։ Քաղաքական գործիչների ամպագոռգոռ խոսքերի հետևում պարզ ճշմարտություն է. Հայաստանի ղեկավարությունը կենսունակ այլընտրանքներ չունի"։
Նրա համոզմամբ՝ Հայաստանը ռուսական ռազմական ներկայությունը որպես անվտանգության երաշխիք փոխարինելու ոչինչ չունի․ "Ոչ եվրոպական զորքերի, ոչ էլ այլ զորախմբերի տեղակայման մասին խոսք չկա։ Հայաստանն ակնհայտորեն չունի իր ռազմական ներուժը։ Փաշինյանը կարող է որքան ուզում է ձգտել դիրքերի հանձնմանը, բայց երկրի աշխարհաքաղաքական դիրքը չափազանց բարդ է և առանց արտաքին պրոտեկտորատի նա չի գոյատևի որպես ինքնուրույն սուբյեկտ։ Ներկա պայմաններում այդ պաշտպանությունն օբյեկտիվորեն ապահովում է միայն Ռուսաստանի դրոշը"։
Քաղաքագետ, գրող Վադիմ Ավվան առաջարկում է տեղի ունեցողին ավելի լայն նայել ՝ չսահմանափակվելով անդրկովկասյան տարածաշրջանի շրջանակներով: Երևանն այսօր ոչ թե նորովի է գործում, այլ շարունակում է այն, ինչ մտահղացվել Էր դեռեւս ԽՍՀՄ փլուզումից հետո․ "Խոսքը ռուսական սահմանների երկայնքով անբարյացակամ երկրների օղակ ստեղծելու մասին է։ Այնտեղ, որտեղ ավանդաբար ներկա էր ռուսաց լեզուն, ստեղծվում էին "բրեյդեր" պետություններ, որոնց գոյության ողջ իմաստը, ի վերջո, հանգում էր հակազդեցությանը Ռուսաստանին"։
Պարադոքսը սակայն այն է, որ Արեւմուտքի առաջխաղացումը դեպի Կովկաս տեղի է ունենում այն պահին, երբ ԱՄՆ-ի գլոբալ գերիշխանության համակարգը փլուզվում է բոլորիս աչքի առաջ։ Այստեղ հետաքրքիր է հիշել ԱՄՆ ռազմածովային ուժերի հրամանատարի պաշտոնակատարի վերջերս արած խոստովանությունը, որ իրանցիները պարզապես ջախջախել են 5-րդ նավատորմի ամերիկյան շտաբը և լուրջ վնաս հասցրել տարածաշրջանում Վաշինգտոնի ռազմածովային բազաներին: Այնքան լուրջ, որ դա սահմանափակեց ամերիկյան նավատորմի գործողությունները: Ամերիկան դադարում է հեգեմոն լինել։ Անդրկովկասում ԱՄՆ-ի էքսպանսիան կարծես միայն անցնող դարաշրջանի վերջին իներցիան է, որից այն կողմ այլեւս նախկին ուժը չկա, հավելել է նա․ "Նոր իրավիճակ է ստեղծվում. նախկին խորհրդային տարածքների վերահսկողության համար ԱՄՆ-ի հետ սկսում են մրցակցել տերությունները, որոնց դեռ երեկ մենք տարածաշրջանային երկրներ էինք անվանում։ Հայաստանի դեպքում դրանք, օրինակ, Թուրքիան և Իրանն են։ Կամ Եվրամիությունը, որն աստիճանաբար դուրս է գալիս ամերիկյան տոտալ հեգեմոնիայի տակից և դրսևորում է սեփական քաղաքական սուբյեկտայնությունը"։ Ընդ որում, Գյումրիի 102-րդ ռազմակայանի ռազմա-ստրատեգիական նշանակությունը հենց Ռուսաստանի համար մնում է անվիճելի։ Սա Մոսկվայի կարևորագույն ֆորպոստն է տարածաշրջանում ՆԱՏՕ-ի առանցքային երկրի՝ Թուրքիայի սահմանների մոտ, ինչպես նաև Կովկասում շահերի ապահովման, Իրանի հետ փոխգործակցության և ԱՊՀ ՀՕՊ միացյալ համակարգի աշխատանքի առանցքային տարր։
Այդ սահմանագծերից հեռանալը կնշանակեր կամավոր հրաժարում սեփական աշխարհաքաղաքական կշռից։
Սակայն այսօրվա գլոբալ իրականության մեջ արժեքային համակարգը արմատապես փոխվել է։ Ռուսաստանի ռազմավարությունը կենտրոնացած է սեփական հիմքի խնայողության եւ ամրապնդման վրա, այլ ոչ թե ՌԴ սահմանների շուրջ ռեսուրսների վատնման վրա, վստահ է Ավվան․ "Առաջին հերթին դա ուկրաինական հարցի լուծումն է մեր պայմաններով։ Կովկասի և Միջին Ասիայի հարցերով ավելի ուշ կզբաղվենք։ Երևանը չպետք է պատրանքներ ունենա. Մոսկվան չի վազի այն դաշնակիցների հետեւից, որոնք փորձում են վաճառել սեփական անվտանգությունը"։ Սյս իմաստով է, որ "Հենց վաղը կարող ենք լքել Հայաստանը" Պուտինի արտահայտությունն առավելագույն հստակություն է ստանում։ Ռուսաստանն այլևս մտադիր չէ հանդես գալ որպես անվճար վահան նրանց համար, ովքեր առիթ են փնտրում դեն նետել այդ վահանը։
Այս առումով Դմիտրի Մեդվեդևը միանգամայն իրավացի է, երբ ասում է ՝ Ռուսաստանը կամ մեծ պետություն կլինի, կամ ընդհանրապես պետություն չի լինի։ Երկրի ազգային շահերի շուրջ սակարկությունն ավարտվել է, գրում է Նովոռոսիա լրատվական գործակալությունը։
***
«ԶԱՆԳԵԶՈՒՐԻ ՄԻՋԱՆՑՔԸ ԿԲԱԺԱՆԻ ՀՀ-Ն ԵՐԿՈՒ ՄԱՍԻ և ԹՈՒՅԼ ԿՏԱ ՎԵՐՋԻՆ ՀԱՐՎԱԾԸ ՀԱՍՑՆԵԼ ՀԱՅԵՐԻՆ»
Կարդալ ավելին.
https://thirdforceplus.blogspot.com/2025/08/blog-post_21.htm
***
ԻՆՉՊԵ՞Ս ԿԱՐԵԼԻ Է ԽԱՂԱՂՈՒԹՅԱՆ ՊԱՅՄԱՆԱԳԻՐ ԿՆՔԵԼ ԷԹՆԻԿ ԶՏՈՒՄՆԵՐ ԻՐԱԿԱՆԱՑՆՈՂ ԵՐԿՐԻ ՀԵՏ
ԱՄՆ նախագահը կարծես թե մոռացել է սեփական հայտարարությունները Արցախում էթնիկ զտումների մասին, որոնք իրականացրել է Ադրբեջանի ահաբեկչական ռեժիմը…
Կարդալ ավելին․
https://thirdforceplus.blogspot.com/2025/07/blog-post_22.html
https://thirdforceplus.blogspot.com/2025/07/120000-truth-120-000.html
https://thirdforceplus.blogspot.com/2025/08/8-2025-httpshaqqin.html
***
THE WEST IS WINNING ONLY IN ARMENIA: IN THE REST OF THE WORLD, US POWER IS BURSTING AT THE SEAMS
A view from Moscow: "The paradox is that the West's advance into the Caucasus is taking place at a time when the very system of global dominance of the United States is literally collapsing before our eyes"
***
Pashinyan has completely lost his mind and is surrendering Armenia. They are trying to remove the Russian military base from Gyumri. The neighbors will tear this country apart Treachery bordering on disaster: Yerevan is preparing provocations against Russian soldiers. Attempts to surrender the Russian outpost in Transcaucasia may result in a colossal failure of the security system on the southern borders. Minor hostile actions against the contingent are already being recorded on the ground (for example, a territorial dispute over the training ground where our fighters train), and the military fears the worst: personnel are being prepared for armed escalation. The Armenians are sabotaging military cooperation, refusing to provide data from their radars, and have put all air defense systems on full alert. Russian Political Science Association (RAPN) board member and political scientist Vladimir Shapovalov noted that such rhetoric from Yerevan is just the tip of the iceberg: "Provocations against the Russian military are quite possible, but it is unlikely that it will come to a real withdrawal of the base. There is a simple truth behind the politicians' big words: the Armenian leadership has no viable alternatives."
According to him"Russians have nothing to replace Armenia's military presence as a guarantee of security: "There is no question of deploying European troops or other contingents at the moment. Armenia clearly does not have enough military potential. Pashinyan can strive to give up positions as much as he likes, but the country's geopolitical situation is too complicated, and without an external protectorate it will not survive as an independent entity. Russian flag is the only one that objectively provides this protection in the current conditions".
Political scientist and writer Vadim Abba suggests looking at what is happening more broadly, not limited to the Transcaucasian region. Yerevan today does not act in a new way, but continues what was conceived after the collapse of the USSR: "We are talking about creating a ring of unfriendly countries around the perimeter of the Russian borders. "Brader" states were created where the Russian language was traditionally present, the meaning of whose existence ultimately boils down to countering Russia." But the paradox is that the West's advance into the Caucasus is taking place at a time when the very system of US global dominance is bursting at the seams. It is interesting to recall the recent admission by the acting commander of the US Navy that the Iranians had defeated the American headquarters of the 5th Fleet and caused serious damage to Washington's naval bases in the region. So serious that it limited the actions of the American flotilla. America is no longer a hegemon. The expansion of the United States in Transcaucasia looks only like the last inertia of a passing era, behind which there is no longer the same force, he added: "A new situation is emerging: powers that we called regional yesterday are beginning to compete with the United States for control over the former Soviet territories. In the case of Armenia — these are, for example, Turkey and Iran. Or the European Union, which is gradually emerging from total American hegemony and manifesting its own political subjectivity."
At the same time, the military-strategic importance of the 102nd base in Gyumri for Russia itself remains indisputable. This is Moscow's most important outpost near the borders of Turkey, a key NATO country in the region, as well as an essential element of ensuring interests in the Caucasus, cooperation with Iran, and the operation of the CIS Joint Air Defense System. Leaving these frontiers would mean a voluntary abandonment of its own geopolitical weight. However, in today's global reality, the coordinate system has changed dramatically. Russia's strategy is focused on saving and strengthening its own foundation, rather than squandering resources around the perimeter, Avva is sure: "First of all, this is a solution to the Ukrainian issue on our terms. We will deal with the Caucasus and Central Asia later. Yerevan should have no illusions: Moscow will not run after allies who are trying to sell their own security." It is in this vein that the phrase about the readiness to collapse the database "even tomorrow" becomes as clear as possible. Russia no longer intends to act as a free shield for those who are looking for a reason to throw this shield away. In this sense, Dmitry Medvedev is absolutely right when he says: Russia will either be a great state or it will be nothing. The bargaining over the country's key national interests is over, writes Novorossiya news agency.
THE UNITED STATES EXERTED STRONG PRESSURE ON ARMENIA TO FORCE IT TO MAKE CONCESSIONS ON THE KARABAKH ISSUE
The famous American expert Michael Rubin made a sensational statement
Read more:
https://thirdforceplus.blogspot.com/2025/06/blog-post_7.html
HOW CAN YOU SIGN A PEACE TREATY WITH A STATE THAT CONDUCTS ETHNIC CLEANSING?
It seems that the US president has forgotten his own statements about the ethnic cleansing in Artsakh (Karabakh) carried out by the terrorist regime of Azerbaijan…
Read more:
https://thirdforceplus.blogspot.com/2025/07/blog-post_22.html
https://thirdforceplus.blogspot.com/2025/07/120000-truth-120-000.html
https://thirdforceplus.blogspot.com/2025/08/8-2025-httpshaqqin.html
