МОСЬЕ МАКРОН ЧТО-ТО ПУТАЕТ: АРМЯНСКИЕ СМИ УЛИЧИЛИ ПРЕЗИДЕНТА ФРАНЦИИ ВО ЛЖИ
Заявление Эммануэля Макрона необоснованно: французские государственные деятели, как и другие европейские лидеры посещают Армению с 1996 года
4 мая с.г. на 8-м саммите Европейского политического сообщества в Ереване президент Франции Эммануэль Макрон выступил со следующим заявлением: "Будем честны, 8 лет назад сюда никто бы не приехал, и тот факт, что у нас так много первых визитов в вашу страну, является очень хорошим показателем, потому что 8 лет назад многие страны, участвовавшие в саммите, считали эту страну де-факто сателлитом России".
Заявление Макрона, занимающего пост президента Франции с 2017 года, не имеет под собой оснований, по крайней мере, если говорить о визитах высокопоставленных чиновников его страны в Армению до смены власти в 2018 году.
Согласно официальному сайту Министерства иностранных дел Армении, высокопоставленные французские чиновники посещают Армению с 1996 года.
К примеру, в июне 1996 года в Армению прибыл Рене Монори - председатель Сената, верхней палаты французского парламента. Четыре месяца спустя, в октябре, нашу страну посетил министр иностранных дел Франции Эрве де Шаретт. В апреле 1997 года де Шаретт снова посетил Армению. Эти визиты состоялись во время правления первого президента РА Левона Тер-Петросяна.
В июле 1999 года, во время президентства Роберта Кочаряна, Армению посетил председатель французского Сената Кристиан Понселе. В сентябре 2006 года Армению впервые посетил президент Франции Жак Ширак. .
В октябре 2011 года, во время президентства Сержа Саркисяна, Армению посетил президент Николя Саркози, сменивший Ширака. Его преемник, Франсуа Олланд, дважды посещал Армению: в мае 2014 года и апреле 2015 года (для участия в мероприятиях, посвященных 100-летию Геноцида армян).
В период правления Никола Пашиняна, с мая 2018 года по настоящее время, визиты французских государственных деятелей в Армению участились (страну посетили президент Франции, председатели Сената и Национального собрания, министр иностранных дел и по европейским делам, министр вооруженных сил и др.), но это никоим образом не подтверждает заявление Эммануэля Макрона о том, что "8 лет назад сюда никто бы не приехал".
Визиты высокопоставленных европейских чиновников в Армении до смены власти в 2018 г
Если обратиться к другим европейским странам, то высокопоставленные чиновники из некоторых из них в прошлом также посещали Армению. Представим президентов, спикеров парламентов, премьер-министров и вице-премьеров европейских стран, которые, согласно сайту МИД РА, побывали в нашей стране до смены власти в 2018 году. Было множество визитов министров иностранных дел, но мы не будем их подробно описывать (о визитах этих и других чиновников вы можете ознакомиться ниже, по ссылкам на соответствующие страны), а также не будем представлять визиты лидеров Беларуси и России, которые не входят в европейское политическое сообщество.
Президент Австрии Хайнц Фишер (2012),
Президенты Болгарии Петр Стоянов (1999), Георгий Парванов (2004), Румен Радев (2018), Председатель Национального собрания Георгий Пиринский (2006), Премьер-министры Сергей Станишев (2007), Бойко Борисов (2012),
Председатель Палаты представителей Бельгии Герман де Кроо (2005), Председатели Сената Анн-Мари Лизин (2005), Арман де Декер (2009), Заместитель премьер-министра, министр иностранных дел Дидье Рейндерс (2015),
Вице-канцлер и федеральный министр иностранных дел Германии Клаус Кинкель (1995), Йошка Фишер (2004), Франк-Вальтер Штайнмайер (2007), Гвидо Вестервелле (2012), Председатель Бундестага Норберт Ламмерт (2013),
Председатель парламента Эстонии Тоомас Сави (1997), президент Арнольд Рюйтель (2004),
президент Турции Абдулла Гюль (2008),
спикер парламента Латвии Ингрида Удрей (2005), спикеры Вайра Вике-Фрайберга (2005), Валдис Затлерс (2009),
президенты Польши Александр Квасьневский (2001), Бронислав Коморовский (2011), председатели Сената Лонгин Пастушчик (2002), Богдан Борусевич (2006), премьер-министр Дональд Туск (2010),
президенты Литвы Роландас Паксас (2003), Валдас Адамкус (2006), Даля Грибаускайте (2011), спикер парламента Артурас Паулаускас (2005),
заместитель премьер-министра Люксембурга , министр иностранных дел Жан Ассельборн (2012),
президент Хорватии Степан Месич (2009 г.), спикер парламента Лука Бебич (2011 г.),
спикеры Палаты представителей Кипра Спирос Киприану (2001 г.), Димитрис Христофиас (2004 г.), Мариос Гароян (2008 г.), Янакис Омиру (2014, 2015 г.), президенты Димитрис Христофиас (2009 г.), Никос Анастасиадис (2015),
Президенты Греции Константинос Стефанопулос (1999), Каролос Папулиас (2007, 2014), Спикеры парламента Евангелос Меймаракис (2014), Зои Константинопулу (2015),
Спикер парламента Венгрии Ласло Кёвер (2011),
Вице-премьер Молдовы, министр иностранных дел и европейской интеграции Юрие Леанке (2012), Наталья Герман (2013), Андрей Гальбур (2016), президент Игорь Додон (2017),
заместитель премьер-министра Черногории, министр иностранных дел и европейской интеграции Игорь Лукшич (2013),
заместитель премьер-министра Нидерландов, министр финансов Геррит Сальм (2001, 2005, 2006), председатель Сената Анки Брюссерс-Кнелл (2017),
спикер норвежского парламента Йорген Космо (2005),
председатель Национального совета Швейцарии Кристин Эгерсеги-Обрист (2007), президенты Мишелин Кальми-Рей (2011), Дидье Буркхальтер (2014),
Чешская Республика: Председатели Сената Пржемысл Соботка (2008), Милан Штех (2017), первый заместитель премьер-министра, министр иностранных дел Карел Шварценберг (2008, 2013), премьер-министр Ян Фишер (2010), заместитель премьер-министра, министр обороны Мартин Бартак (2010), председатель Палаты депутатов Ян Хамачек (2015), президент Милош Земан (2016),
заместитель премьер-министра Португалии, министр иностранных дел Хайме Гама (2001, 2002),
Президенты Румынии Ион Илиеску (1996, 2001), Эмиль Костантинеску (1998), Траян Бэсеску (2006), председатель Палаты депутатов Валерий Згоня (2013),
Президенты Сербии Борис Тадич (2009), Томислав Николич Ивица Дачич (2014, 2015), первый заместитель премьер-министра, министр иностранных дел; Мирослав Лайчак (2010, 2013), председатель Национального совета; Андрей Данко (2016),
президент Словении Данило Тюрк (2010),
спикеры парламента Грузии: Эдуард Шеварднадзе (1993), Давид Усупашвили (2015); президенты: Эдуард Шеварднадзе (1997, 1999, 2001), Михаил Саакашвили (2004, 2005, 2006, 2007, 2009, 2011, 2012), Георгий Маргвелашвили (2014); премьер-министры: Зураб Ногайдели (2005, 2007), Владимир Гургенидзе (2008), Николоз Гилаури (2010, 2011), Бидзина Иванишвили (2013), Иракли Гарибашвили (2014), Георгий Квирикашвили (2016, 2018), заместитель премьер-министра, министр экономики и устойчивого развития Георгий Квирикашвили (2014), заместитель премьер-министра, министр иностранных дел Михаил Джанелидзе (2017),
президент Украины Леонид Кучма (1996, 2002),
президент Финляндии Тарья Халонен (2005).
Этот список визитов в Армению высокопоставленных лидеров европейских стран до смены власти в 2018 году еще раз доказывает необоснованность заявления президента Франции Эммануэля Макрона о том, что "восемь лет назад сюда никто бы не приехал"...
https://www.hetq.am/hy/article/181207
https://oragir.news/hy/material/2026/05/04/194265
https://hraparak.am/am/post/aee993395314ff26dd7f45e4a36907dc
***
Европейское участие должно оставаться строго нейтральным: заявление армянских общин Европы
В преддверии саммита Европейского политического сообщества в Ереване представители армянских общин Европы выступили с заявлением, в котором выразили обеспокоенность относительно целостности демократической среды в Армении в период накануне парламентских выборов.
Касаясь европейской вовлеченности, авторы заявления отметили, что она должна оставаться строго нейтральной и "любое восприятие того, что внешние акторы отдают предпочтение той или иной политической силе может нанести ущерб как доверию к избирательному процессу, так и репутации европейских партнеров".
В заявлении особо подчёркнуто, что выборы не могут проводиться под тенью угроз: "Мы обеспокоены циркулирующими нарративами о возможности нового конфликта в регионе. Мы призываем Азербайджан воздерживаться от риторики или действий, которые могут быть истолкованы как угроза или принуждение, включая попытки связать региональную стабильность с результатами демократических процессов в Армении. Выборы должны проходить без давления, страха или тени угрозы эскалации".
При этом авторы заявления отметили, что права армян Арцаха (Карабаха) не должны игнорироваться: "Права армян, насильственно перемещенных из Нагорного Карабаха, остаются ключевым вопросом. Устойчивый мир должен включать уважение основополагающих прав человека, в том числе достоинство, безопасность и право на возвращение в соответствии с международным правом. Гуманитарные вопросы не должны отодвигаться на второй план из-за геополитических соображений".
https://hraparak.am/am/post/c96721d2ff64aca1d6df9d21ad54cfc5
***
MONSIEUR MACRON IS CONFUSING SOMETHING: ARMENIAN MEDIA CAUGHT THE FRENCH PRESIDENT IN A LIE
Emmanuel Macron's statement is unfounded: French statesmen, like other European leaders, have been visiting Armenia since 1996
On May 4, at the 8th summit of the European Political Community in Yerevan, French President Emmanuel Macron made the following statement: "Let's be honest, no one would have come here 8 years ago, and the fact that we have so many first visits to your country is a very good indicator, because 8 years A year ago, many countries participating in the summit considered this country to be a de facto satellite of Russia."
The statement by Macron, who has been president of France since 2017, has no basis, at least when it comes to the visits of high-ranking officials of his country to Armenia before the change of power in 2018.
According to the official website of the Armenian Ministry of Foreign Affairs, high-ranking French officials have been visiting Armenia since 1996.For example, in June 1996, Rene Monory, Chairman of the Senate, the upper house of the French Parliament, arrived in Armenia. Four months later, in October, French Foreign Minister Herve de Charette visited our country. In April 1997, de Charette visited Armenia again. These visits took place during the reign of the first President of the Republic of Armenia Levon Ter-Petrosyan.
In July 1999, during Robert Kocharian's presidency, Christian Poncelet, Chairman of the French Senate, visited Armenia. In September 2006, French President Jacques Chirac visited Armenia for the first time.
In October 2011, during the presidency of Serzh Sargsyan, President Nicolas Sarkozy, who replaced Chirac, visited Armenia. His successor, Francois Hollande, visited Armenia twice: in May 2014 and April 2015 (to participate in events dedicated to the 100th anniversary of the Armenian Genocide).
During Nikol Pashinyan's rule, from May 2018 to the present, visits by French statesmen to Armenia have become more frequent (the French President, the Presidents of the Senate and the National Assembly, the Minister of Foreign Affairs and European Affairs, the Minister of the Armed Forces, etc. visited the country), but this in no way confirms Emmanuel Macron's statement that that "no one would have come here 8 years ago."
Visits of high-ranking European officials to Armenia before the change of power in 2018
If we turn to other European countries, high-ranking officials from some of them have also visited Armenia in the past. Let's introduce the presidents, speakers of parliaments, prime ministers and deputy prime ministers of European countries who, according to the website of the Armenian Foreign Ministry, visited our country before the change of power in 2018. There have been many visits by foreign ministers, but we will not describe them in detail (you can read about the visits of these and other officials below, following the links to the relevant countries), nor will we present the visits of the leaders of Belarus and Russia, which are not members of the European political community.
Heinz Fischer, President of Austria (2012),
Bulgarian Presidents Petr Stoyanov (1999), Georgy Parvanov (2004), Rumen Radev (2018), Chairman of the National Assembly Georgy Pirinsky (2006), Prime Ministers Sergey Stanishev (2007), Boyko Borisov (2012),
President of the Belgian House of Representatives Herman de Croo (2005), Presidents of the Senate Anne-Marie Lizin (2005), Armand de Decker (2009), Deputy Prime Minister, Minister of Foreign Affairs Didier Reynders (2015),
Vice-Chancellor and Federal Minister of Foreign Affairs of Germany Klaus Kinkel (1995), Joschka Fischer (2004), Frank-Walter Steinmeier (2007), Guido Westerwelle (2012), Chairman of the Bundestag Norbert Lammert (2013),
Chairman of the Estonian Parliament Toomas Savi (1997), President Arnold Ruitel (2004),
Turkish President Abdullah Gul (2008),
Speaker of the Latvian Parliament Ingrid Udrej (2005), Speakers Vaira Vike-Freiberga (2005), Valdis Zatlers (2009),
Presidents of Poland Alexander Kwasniewski (2001), Bronislaw Komorowski (2011), Presidents of the Senate Longin Pastuzczyk (2002), Bohdan Borusiewicz (2006), Prime Minister Donald Tusk (2010),
Lithuanian Presidents Rolandas Paksas (2003), Valdas Adamkus (2006), Dalia Grybauskaite (2011), Speaker of Parliament Arturas Paulauskas (2005),
Deputy Prime Minister of Luxembourg, Minister of Foreign Affairs Jean Asselborn (2012),
President of Croatia Stepan Mesic (2009), Speaker of Parliament Luka Bebic (2011),
Speakers of the House of Representatives of Cyprus Spyros Kyprianou (2001), Dimitris Christofias (2004), Marios Garoyan (2008), Yanakis Omirou (2014, 2015), Presidents Dimitris Christofias (2009), Nicos Anastasiades (2015),
Presidents of Greece Konstantinos Stephanopoulos (1999), Karolos Papoulias (2007, 2014), Speakers of Parliament Evangelos Meimarakis (2014), Zoi Constantinopoulos (2015),
Speaker of the Hungarian Parliament Laszlo Kever (2011),
Deputy Prime Minister of Moldova, Minister of Foreign Affairs and European Integration Iurie Leanke (2012), Natalia Gherman (2013), Andrei Galbur (2016), President Igor Dodon (2017),
Igor Luksic, Deputy Prime Minister of Montenegro, Minister of Foreign Affairs and European Integration (2013),
Deputy Prime Minister of the Netherlands, Minister of Finance Gerrit Salm (2001, 2005, 2006), President of the Senate Anki Bruskers-Knell (2017),
Speaker of the Norwegian Parliament Jorgen Cosmo (2005),
Christine Egersegi-Obrist, Chairman of the Swiss National Council (2007), Presidents Micheline Calmy-Rey (2011), Didier Burkhalter (2014),
Czech Republic: Presidents of the Senate Przemysl Sobotka (2008), Milan Stech (2017), First Deputy Prime Minister, Minister of Foreign Affairs Karel Schwarzenberg (2008, 2013), Prime Minister Jan Fischer (2010), Deputy Prime Minister, Minister of Defense Martin Bartak (2010), Chairman of the Chamber of Deputies Jan Hamacek (2015), President Milos Zeman (2016),
Deputy Prime Minister of Portugal, Minister of Foreign Affairs Jaime Gama (2001, 2002),
Presidents of Romania Ion Iliescu (1996, 2001), Emil Costantinescu (1998), Traian Basescu (2006), Chairman of the Chamber of Deputies Valery Zgonya (2013),
Presidents of Serbia Boris Tadic (2009), Tomislav Nikolic Ivica Dacic (2014, 2015), First Deputy Prime Minister, Minister of Foreign Affairs; Miroslav Lajcak (2010, 2013), Chairman of the National Council; Andrei Danko (2016),
President of Slovenia Danilo Turk (2010),
Speakers of the Parliament of Georgia: Eduard Shevardnadze (1993), David Usupashvili (2015); Presidents: Eduard Shevardnadze (1997, 1999, 2001), Mikhail Saakashvili (2004, 2005, 2006, 2007, 2009, 2011, 2012), Giorgi Margvelashvili (2014); Prime Ministers: Zurab Nogaideli (2005, 2007), Vladimir Gurgenidze (2008), Nikoloz Gilauri (2010, 2011), Bidzina Ivanishvili (2013), Irakli Garibashvili (2014), Giorgi Kvirikashvili (2016, 2018), Deputy Prime Minister, Minister of Economy and Sustainable Development Giorgi Kvirikashvili (2014), Deputy Prime Minister, Minister Foreign Minister Mikhail Janelidze (2017),
President of Ukraine Leonid Kuchma (1996, 2002),
President of Finland Tarja Halonen (2005).
This list of visits to Armenia by high-ranking European leaders before the change of power in 2018 once again proves the groundlessness of French President Emmanuel Macron's statement that "no one would have come here eight years ago."..
https://www.hetq.am/hy/article/181207
https://oragir.news/hy/material/2026/05/04/194265
https://hraparak.am/am/post/aee993395314ff26dd7f45e4a36907dc
***
EUROPEAN PARTICIPATION SHOULD REMAIN STRICTLY NEUTRAL: STATEMENT
Statement by Representatives of Armenian Communities Across Europe
Ahead of the European Political Community Summit in Yerevan (4 May 2026)
Brussels, 29th of April 2026
We, the undersigned representatives of Armenian communities from across Europe, issue this statement ahead of the European Political Community Summit in Yerevan to raise concerns about the integrity of Armenia’s democratic environment in the run-up to the parliamentary elections on 7 June 2026.
Democracy Must Be Protected Before, Not Only On, Election Day
Armenia is approaching a decisive electoral moment. Yet current conditions raise concerns about public confidence in the process. A highly polarized political environment, uneven conditions for political competition, and questions surrounding the broader pre-electoral framework risk undermining trust.
Free and fair elections are not defined solely by what happens on election day. They depend on the integrity of the entire process—equal access to media, fair competition, and the full protection of fundamental freedoms.
European Engagement Must Remain Strictly Neutral
We recognize the European Union’s role in supporting democratic resilience in Armenia, including efforts to counter disinformation.
However, this support must remain strictly neutral. Any perception that external actors are favoring one political force over another—whether accurate or not—can damage both the credibility of the electoral process and the standing of European partners.
Well-intentioned engagement must not unintentionally blur the line between support and interference.
Elections Cannot Take Place Under the Shadow of Threats
We are concerned by narratives suggesting the possibility of renewed conflict in the region.
We call on Azerbaijan to refrain from rhetoric or actions that could be interpreted as threats or coercion, including attempts to link regional stability to the outcome of Armenia’s democratic process.
Elections must take place free from pressure, intimidation, or the shadow of escalation.
The Rights of Armenians from Artsakh Must Not Be Overlooked
The rights of Armenians forcibly displaced from Nagorno-Karabakh remain a central issue.
A sustainable peace must include respect for fundamental human rights, including dignity, security, and, where applicable, the right of return in accordance with international law.
Humanitarian concerns must not be sidelined by geopolitical considerations.
A Moment of Responsibility
We call on all actors—within Armenia and internationally—to act responsibly and in full respect of democratic principles.
These elections are not only a national milestone. They are also a test of democratic credibility that resonates across Armenian communities in Europe and beyond.
Conclusion
Armenia’s electoral process must be protected from both internal distortions and external pressures.
A credible, transparent, and genuinely competitive election is essential—not only for Armenia’s democratic future, but for stability in the wider region.
We stand ready to support efforts that uphold these principles.
Signatories
Austria
Samuel Nahadedian – Armenian Committee of Austria
Belgium
Karen Tatevosian - President of the Assembly of the Armenians in Belgium
Bulgaria
Sahak Tchalekian – Co-President of the Association of the Armenian Unions of Bulgaria
Czechia
Aleksandr Sargsyan - President of the Armenian Apostolic Church Council of Czechia
Cyprus
Vahan Aynedjian - President of the President of the Diocesan Council of the Armenians in Cyprus
Greece
Nazar Avakian - President of the Central Council of the Armenians in Greece
Italy
Baykar Szavlian - President of the Cultural Union of Armenians in Italy
France
Ara Toranian — Co-Chair, Conseil de Coordination des Organisations Arméniennes de France (CCAF)
Mourad Papazian — Co-Chair, Conseil de Coordination des Organisations Arméniennes de France (CCAF)
Germany
Jonathan Spangenberg – President of the Central Council of Armenians in Germany
The Netherlands
Noubar Vartanian - Representative of the Armenian Community of Almelo
Romania
Zareh Nazaryan – Vice-President of the Union of Armenians of Romania
Spain
Ararat Ghukasyan - Representative of the Armenian Community of Valencia
Sweden, Norway, Denmark
Anahit Avakian – Co-Moderator of the Scandinavian Armenian Union
Simon Der Sahakian – Co-Moderator of the Scandinavian Armenian Union
United Kingdom
Garen Arevian – President Armenian Community Council of the United Kingdom
Coordinator
Kaspar Karampetian - Belgium
https://hraparak.am/am/post/c96721d2ff64aca1d6df9d21ad54cfc5
ՄՈՍՅԵ ՄԱԿՐՈՆԸ ԻՆՉ-ՈՐ ԲԱՆ ՇՓՈԹՈՒՄ Է. ՀՀ ԶԼՄ-ՆԵՐԸ ՖՐԱՆՍԻԱՅԻ ՆԱԽԱԳԱՀԻՆ ՄԵՂԱԴՐԵԼ ԵՆ ՍՏԻ ՄԵՋ
Ֆրանսիայի նախագահ Էմանուել Մակրոնն այսօր Երեւանում՝ Եվրոպական քաղաքական համայնքի 8-րդ գագաթնաժողովում, հայտարարել է. «Եկեք ազնիվ լինենք, 8 տարի առաջ ոչ ոք այստեղ չէր գա, եւ այն փաստը, որ մենք այսքան շատ առաջին այցեր ունենք ձեր երկիր, իսկապես լավ ցուցանիշ է, որովհետեւ 8 տարի առաջ այս երկիրը սեղանի շուրջ նստած բազմաթիվ երկրների կողմից դիտարկվում էր որպես դե ֆակտո Ռուսաստանի արբանյակ»:
2017-ից Ֆրանսիայի նախագահի պաշտոնը զբաղեցնող Մակրոնի հայտարարությունը հիմնազուրկ է թեկուզ միայն իր երկրի բարձրաստիճան պաշտոնյաների կողմից մինչեւ 2018 թ. իշխանափոխությունը Հայաստան կատարած այցերի առումով:
ՀՀ ԱԳՆ պաշտոնական կայքի համաձայն՝ 1996-ից Ֆրանսիայի բարձրաստիճան պաշտոնյաներն այցելում են Հայաստան:
Այսպես՝ 1996-ի հունիսին Հայաստան է ժամանել Ֆրանսիայի խորհրդարանի վերին պալատի՝ Սենատի նախագահ Ռընե Մոնորին (René Monory): Դրանից 4 ամիս անց՝ հոկտեմբերին, մեր երկիր է այցելել Ֆրանսիայի արտգործնախարար Էրվե դե Շարեթը (Hervé de Charette): 1997-ի ապրիլին դե Շարեթը կրկին այցելել է Հայաստան: Այս այցերը եղել են առաջին նախագահ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի իշխանության տարիներին:
Ռոբերտ Քոչարյանի օրոք՝ 1999-ի հուլիսին, Հայաստան է այցելել ֆրանսիական Սենատի նախագահ Քրիստիան Պոնսլեն (Christian Poncelet): 2006-ի սեպտեմբերին առաջին անգամ Հայաստան է ժամանել Ֆրանսիայի նախագահը, տվյալ դեպքում՝ Ժակ Շիրակը (Jacques Chirac):
Սերժ Սարգսյանի նախագահության շրջանում՝ 2011-ի հոկտեմբերին, Հայաստան է ժամանել Շիրակին հաջորդած նախագահը՝ Նիկոլա Սարկոզին (Nicolas Sarközy): Վերջինիս հաջորդը՝ Ֆրանսուա Օլանդը (François Hollande), երկու անգամ է այցելել Հայաստան՝ 2014-ի մայիսին ու 2015-ի ապրիլին (Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցի միջոցառումներին մասնակցելու):
Նիկոլ Փաշինյանի իշխանության օրոք՝ 2018-ի մայիսից մինչ օրս, ֆրանսիացի պետական այրերի այցերը Հայաստան հաճախակիացել են (մեր երկիր են այցելել Ֆրանսիայի նախագահը, Սենատի ու Ազգային ժողովի նախագահները, արտաքին գործերի ու Եվրոպայի հարցերի նախարարը, զինված ուժերի նախարարը եւ այլն), սակայն դա որեւէ կերպ չի հիմնավորում Էմանուել Մակրոնի՝ «8 տարի առաջ ոչ ոք այստեղ չէր գա» հայտարարությունը:
Եվրոպացի բարձրաստիճան պաշտոնյաները՝ Հայաստանում մինչեւ 2018-ի իշխանափոխությունը
Եթե անդրադառնանք եվրոպական մյուս երկրներին, ապա նրանցից որոշների բարձրաստիճան պաշտոնյաները եւս նախկինում այցելել են Հայաստան: Ներկայացնենք եվրոպական երկրների նախագահներին, խորհրդարանների նախագահներին, վարչապետներին ու փոխվարչապետներին, որոնք, ըստ ՀՀ ԱԳՆ կայքի, եղել են մեր երկրում մինչեւ 2018 թ. իշխանափոխությունը: Եղել են ԱԳ նախարարների բազմաթիվ այցեր, բայց դրանց չենք անդրադառնա (այդ եւ այլ պաշտոնյաների այցերի կարող եք ծանոթանալ ստորեւ՝ երկրների հղումներով), չենք ներկայացնի նաեւ Եվրոպական քաղաքական համայնքի մաս չկազմող Բելառուսի ու Ռուսաստանի ղեկավարների այցերը:
Ավստրիայի դաշնային նախագահ Հայնց Ֆիշեր (2012)
Բուլղարիայի նախագահներ Պետար Ստոյանով (1999 թ.), Գեորգի Պրվանով (2004), Ռումեն Ռադեւ (2018), ԱԺ նախագահ Գեորգի Պիրինսկի (2006), վարչապետներ Սերգեյ Ստանիշեւ (2007), Բոյկո Բորիսով (2012)
Բելգիայի Ներկայացուցիչների պալատի նախագահ Հերման դը Կրոո (2005), Սենատի նախագահներ Անն-Մարի Լիզին (2005), Արման դե Դեկեր (2009), փոխվարչապետ, ԱԳ նախարար Դիդիե Ռեյնդերս (2015)
Գերմանիայի փոխկանցլեր եւ ԱԳ դաշնային նախարար Կլաուս Կինկել (1995), Յոշկա Ֆիշեր (2004), Ֆրանկ-Վալտեր Շտայնմայեր (2007), Գիդո Վեստերվելե (2012), Բունդեսթագի նախագահ Նորբերթ Լամմերթ (2013)
Էստոնիայի խորհրդարանի նախագահ Տոոմաս Սավի (1997), նախագահ Արնոլդ Ռյույտել (2004)
Թուրքիայի նախագահ Աբդուլլահ Գյուլ (2008)
Լատվիայի Սեյմասի նախագահ Ինգրիդա Ուդրեյ (2005), նախագահներ Վայրա Վիկե-Ֆրայբերգա (2005), Վալդիս Զատլերս (2009)
Լեհաստանի նախագահներ Ալեքսանդր Կվաշնեւսկի (2001), Բրոնիսլավ Կոմորովսկի (2011), Սենատի նախագահներ Լոնգին Պաստուշյակ (2002), Բոգդան Բորուսեւիչ (2006), վարչապետ Դոնալդ Տուսկ (2010)
Լիտվայի նախագահներ Ռոլանդաս Պակսաս (2003), Վալդաս Ադամկուս (2006), Դալիա Գրիբաուսկայտե (2011), խորհրդարանի նախագահ Արթուրաս Պաուլաուսկաս (2005)
Լյուքսեմբուրգի փոխվարչապետ, ԱԳ նախարար Ժան Ասելբորն (2012)
Խորվաթիայի նախագահ Ստյեպան Մեսիչ (2009), խորհրդարանի նախագահ Լուկա Բեբիչ (2011)
Կիպրոսի Ներկայացուցիչների պալատի նախագահներ Սպիրոս Կիպրիանու (2001), Դիմիտրիս Խրիստոֆիաս (2004), Մարիոս Գարոյան (2008), Յանակիս Օմիրու (2014, 2015), նախագահներ Դիմիտրիս Խրիստոֆիաս (2009), Նիկոս Անաստասիադիս (2015)
Հունաստանի նախագահներ Կոնստանտինոս Ստեֆանոպուլոս (1999), Կարոլոս Պապուլիաս (2007, 2014), խորհրդարանի նախագահներ Էվանգելոս Մեյմարակիս (2014), Զոի Կոնստանտոպուլու (2015)
Հունգարիայի խորհրդարանի նախագահ Լասլո Կյովեր (2011)
Մոլդովայի փոխվարչապետ, ԱԳ եւ եվրոպական ինտեգրման նախարար Յուրի Լյանկե (2012), Նատալիա Գերման (2013), Անդրեյ Գալբուր (2016), նախագահ Իգոր Դոդոն (2017)
Մոնտենեգրոյի փոխվարչապետ, ԱԳ եւ եվրոպական ինտեգրման նախարար Իգոր Լուկշիչ (2013)
Նիդերլանդների փոխվարչապետ, ֆինանսների նախարար Գերիտ Զալմ (2001, 2005, 2006), Սենատի նախագահ Անկի Բրուսերս-Քնել (2017)
Նորվեգիայի խորհրդարանի նախագահ Յորգեն Կոսմո (2005)
Շվեյցարիայի Ազգային խորհրդի նախագահ Քրիստին Էգերսզեգի-Օբրիստ (2007), նախագահներ Միշելին Կալմի-Ռեյ (2011), Դիդիե Բուրկհալտեր (2014)
Չեխիայի Սենատի նախագահներ Պրշեմիսլ Սոբոտկա (2008), Միլան Շտյեխ (2017), առաջին փոխվարչապետ, ԱԳ նախարար Կարել Շվարցենբերգ (2008, 2013), վարչապետ Յան Ֆիշեր (2010), փոխվարչապետ, պաշտպանության նախարար Մարտին Բարտակ (2010), Պատգամավորների պալատի նախագահ Յան Համաչեկ (2015), նախագահ Միլոշ Զեման (2016)
Պորտուգալիայի փոխվարչապետ, ԱԳ նախարար Ժայմե Գամա (2001, 2002)
Ռումինիայի նախագահներ Իոն Իլիեսկու (1996, 2001), Էմիլ Կոստանտինեսկու (1998), Տրայան Բասեսկու (2006), Պատգամավորների պալատի նախագահ Վալերիու Զգոնեա (2013)
Սերբիայի նախագահներ Բորիս Տադիչ (2009), Տոմիսլավ Նիկոլիչ (2014, 2015), առաջին փոխվարչապետ, ԱԳ նախարար Իվիցա Դաչիչ (2015)
Սլովակիայի առաջին փոխվարչապետ, արտաքին գործերի եւ եվրոպական հարցերով նախարար Միրոսլավ Լայչակ (2010, 2013), Ազգային խորհրդի նախագահ Անդրեյ Դանկո (2016)
Սլովենիայի նախագահ Դանիլո Տյուրկ (2010)
Վրաստանի խորհրդարանի նախագահներ Էդուարդ Շեւարդնաձե (1993), Դավիթ Ուսուպաշվիլի (2015), նախագահներ Էդուարդ Շեւարդնաձե (1997, 1999, 2001), Միխեիլ Սաակաշվիլի (2004, 2005, 2006, 2007, 2009, 2011, 2012), Գիորգի Մարգվելաշվիլի (2014), վարչապետներ Զուրաբ Նողաիդելի (2005, 2007), Վլադիմեր Գուրգենիձե (2008), Նիկոլոզ Գիլաուրի (2010, 2011), Բիձինա Իվանիշվիլի (2013), Իրակլի Ղարիբաշվիլի (2014), Գիորգի Կվիրիկաշվիլի (2016, 2018), փոխվարչապետ, էկոնոմիկայի եւ կայուն զարգացման նախարար Գիորգի Կվիրիկաշվիլի (2014), փոխվարչապետ, ԱԳ նախարար Միխեիլ Ջանելիձե (2017)
Ուկրաինայի նախագահ Լեոնիդ Կուչմա (1996, 2002)
Ֆինլանդիայի նախագահ Տարյա Հալոնեն (2005)
Եվրոպական երկրների բարձրաստիճան ղեկավարության՝ մինչեւ 2018 թ. իշխանափոխությունը Հայաստան կատարած այցերի այս ցանկը եւս մեկ անգամ ցույց է տալիս, որ Ֆրանսիայի նախագահ Էմանուել Մակրոնի՝ «8 տարի առաջ ոչ ոք այստեղ չէր գա» հայտարարությունն անհիմն է...
https://www.hetq.am/hy/article/181207
https://oragir.news/hy/material/2026/05/04/194265
https://hraparak.am/am/post/aee993395314ff26dd7f45e4a36907dc
***
Եվրոպական ներգրավվածությունը պետք է մնա խիստ չեզոք. հայտարարություն
Եվրոպական քաղաքական համայնքի գագաթաժողովին ընդառաջ՝ Եվրոպայի տարբեր երկրներում գործող հայկական համայնքների ներկայացուցիչների հայտարարությունը
Մենք՝ Եվրոպայի տարբեր երկրներում գործող հայկական համայնքների ներքոստորոգրյալ ներկայացուցիչներս, հրապարակում ենք այս հայտարարությունը՝ Երևանում կայանալիք Եվրոպական քաղաքական համայնքի գագաթաժողովին ընդառաջ՝ մտահոգություն հայտնելով 2026 թ. հունիսի 7-ին կայանալիք խորհրդարանական ընտրություններին նախորդող ժամանակահատվածում Հայաստանի ժողովրդավարական միջավայրի ամբողջականության վերաբերյալ։
Ժողովրդավարությունը պետք է պաշտպանվի ոչ միայն ընտրության օրը, այլև մինչ այդ
Հայաստանը մոտենում է ընտրական վճռորոշ փուլին։ Սակայն առկա պայմանները մտահոգություն են առաջացնում գործընթացի նկատմամբ հանրային վստահության առումով։ Խիստ բևեռացված քաղաքական միջավայրը, քաղաքական մրցակցության անհավասար պայմանները և նախընտրական ընդհանուր շրջանակի վերաբերյալ հարցադրումները կարող են վտանգել վստահությունը։
Ազատ և արդար ընտրությունները չեն սահմանվում միայն ընտրության օրը տեղի ունեցող իրադարձություններով։ Դրանք կախված են ողջ գործընթացի ամբողջականությունից՝ լրատվամիջոցների նկատմամբ հավասար հասանելիությունից, արդար մրցակցությունից և հիմնարար ազատությունների լիարժեք պաշտպանությունից։
Եվրոպական ներգրավվածությունը պետք է մնա խիստ չեզոք
Մենք ընդունում ենք Եվրոպական միության դերը՝ Հայաստանում ժողովրդավարական կայունության աջակցման գործում, ներառյալ ապատեղեկատվությանը հակազդելու ջանքերը։
Սակայն այդ աջակցությունը պետք է մնա խիստ չեզոք։ Ցանկացած ընկալում, թե արտաքին դերակատարները նախապատվություն են տալիս որևէ քաղաքական ուժի՝ մյուսի նկատմամբ, անկախ նրանից՝ դա ճշգրիտ է, թե ոչ, կարող է վնասել ինչպես ընտրական գործընթացի վստահելիությանը, այնպես էլ եվրոպական գործընկերների հեղինակությանը։
Լավ մտադրություններով պայմանավորված ներգրավվածությունը չպետք է անգիտակցաբար ջնջի աջակցության և միջամտության միջև սահմանը։
Ընտրությունները չեն կարող անցկացվել սպառնալիքների ստվերի ներքո
Մենք մտահոգված ենք տարածաշրջանում նոր հակամարտության հնարավորության վերաբերյալ շրջանառվող նարատիվներով։
Մենք կոչ ենք անում Ադրբեջանին զերծ մնալ այնպիսի հռետորաբանությունից կամ գործողություններից, որոնք կարող են մեկնաբանվել որպես սպառնալիք կամ հարկադրանք, ներառյալ փորձերը՝ տարածաշրջանային կայունությունը կապելու Հայաստանի ժողովրդավարական գործընթացի արդյունքների հետ։
Ընտրությունները պետք է անցկացվեն առանց ճնշման, վախի կամ սրման սպառնալիքի ստվերի։
Արցախահայերի իրավունքները չպետք է անտեսվեն
Լեռնային Ղարաբաղից բռնի տեղահանված հայերի իրավունքները մնում են առանցքային խնդիր։
Կայուն խաղաղությունը պետք է ներառի մարդու հիմնարար իրավունքների հարգում, ներառյալ արժանապատվությունը, անվտանգությունը և վերադարձի իրավունքը՝ համաձայն միջազգային իրավունքի։
Մարդասիրական հարցերը չպետք է մղվեն երկրորդ պլան՝ աշխարհաքաղաքական նկատառումների պատճառով։
Պատասխանատվության պահ
Մենք կոչ ենք անում բոլոր դերակատարներին՝ ինչպես Հայաստանի ներսում, այնպես էլ միջազգային մակարդակում, գործել պատասխանատվությամբ և լիարժեք հարգանքով ժողովրդավարական սկզբունքների նկատմամբ։
Այս ընտրությունները միայն ազգային կարևոր հանգրվան չեն։ Դրանք նաև ժողովրդավարական վստահելիության փորձություն են, որի արձագանքը տարածվում է Եվրոպայում և այլուր գտնվող հայկական համայնքների վրա։
Եզրակացություն
Հայաստանի ընտրական գործընթացը պետք է պաշտպանվի թե՛ ներքին խեղաթյուրումներից, թե՛ արտաքին ճնշումներից։
Վստահելի, թափանցիկ և իրական մրցակցային ընտրությունը կարևոր է ոչ միայն Հայաստանի ժողովրդավարական ապագայի, այլև ավելի լայն տարածաշրջանի կայունության համար։
Մենք պատրաստ ենք աջակցել այն ջանքերին, որոնք կպահպանեն այս սկզբունքները։
Ստորագրողներ՝
Ավստրիա
Սամուել Նահադեդյան – Ավստրիայի Հայկական կոմիտե
Բելգիա
Կարեն Թադևոսյան – Բելգիայի հայերի համաժողովի նախագահ
Բուլղարիա
Սահակ Չալեկյան – Բուլղարիայի հայկական միությունների ասոցիացիայի համանախագահ
Չեխիա
Ալեքսանդր Սարգսյան – Չեխիայի Հայ Առաքելական եկեղեցու խորհրդի նախագահ
Կիպրոս
Վահան Այնեդջյան – Կիպրոսի հայոց թեմական խորհրդի նախագահ
Հունաստան
Նազար Ավակյան – Հունաստանի հայերի կենտրոնական խորհրդի նախագահ
Իտալիա
Բայկար Սզավլյան – Իտալիայի հայերի մշակութային միության նախագահ
Ֆրանսիա
Արա Թորանյան — Ֆրանսիայի հայկական կազմակերպությունների համակարգող խորհրդի (CCAF) համանախագահ
Մուրադ Փափազյան — Ֆրանսիայի հայկական կազմակերպությունների համակարգող խորհրդի (CCAF) համանախագահ
Գերմանիա
Ջոնաթան Շպանգենբերգ – Գերմանիայի հայերի կենտրոնական խորհրդի նախագահ
Նիդեռլանդներ
Նուբար Վարդանյան – Ալմելոյի հայկական համայնքի ներկայացուցիչ
Ռումինիա
Զարեհ Նազարյան – Ռումինիայի հայերի միության փոխնախագահ
Իսպանիա
Արարատ Ղուկասյան – Վալենսիայի հայկական համայնքի ներկայացուցիչ
Շվեդիա, Նորվեգիա, Դանիա
Անահիտ Ավագյան – Սկանդինավյան հայկական միության համակոորդինատոր
Սիմոն Տեր-Սահակյան – Սկանդինավյան հայկական միության համակոորդինատոր
Միացյալ Թագավորություն
Գարեն Արևյան – Միացյալ Թագավորության հայկական համայնքի խորհրդի նախագահ
Համակարգող
Բելգիա
Գասպար Կարապետյան
https://hraparak.am/am/post/c96721d2ff64aca1d6df9d21ad54cfc5
