https://www.facebook.com/photo/?fbid=796606033301801&set=gm.1460669178492006&idorvanity=826809288544668
https://collab.am/country/kak-armyane-poznakomili-evropu-s-kofe-put-dlinoj-v-tysyachu-let/
https://rusarminfo.ru/2016/12/18/pervuyu-kofejnyu-v-evrope-otkryl-armyanskij-protezhe-britanskogo-kupca/
***
"THE FIRST CAFES IN EUROPE WERE OPENED BY ARMENIANS," EUROPEAN SOURCES SAY
How Armenians introduced coffee to Europe. A journey of a thousand years...
Dedicated to International Coffee Day, the role of Armenians in coffee distribution
For more than a thousand years, coffee has been one of the most beloved beverages of mankind. And for Armenians, coffee is almost a ritual drink. At the same time, they not only enjoy its taste and aroma, but also know how to cook and present it perfectly. The Armenian secret of making coffee is not only in its fine grinding, coffee should never be boiled, but should be removed from the heat immediately after the formation of foam.
If you are visiting Armenia, the first thing you will be offered is fragrant, freshly brewed Armenian coffee. Today, coffee is drunk in all corners of the world, but not many people know that it was the Armenians who opened the first coffee houses in Europe in the 17th century, which marked the beginning of the era of coffee bliss.
The first coffee house in Europe opened in 1652 on St. Michael's Alley in London's Cornhill district. However, few people know that the Europeans owe the appearance of the coffee house to the Armenian protege of a British merchant.
The Huffington Post reported on the Armenian influence in the distribution of coffee shops in Europe, referring to the work of William Harrison Euckers Tea and Coffee Trade Journal Company published in 1922.
The Armenian, who received the name Pasqua Rose in London, came to the British capital with the merchant Edwards, who, being in the East, became so addicted to local coffee that he brought Rose with him to England. The Armenian's duties included making and serving coffee.
The bitter coffee, served without cream or sugar, became an innovation for the British and became very fond of Edwards' comrades, and after some hesitation, the merchant lent his Armenian protege money to open the first coffee house in London.
The success in the capital of England led to the fact that Pasqua Rosa subsequently created a whole chain of coffee shops, opening establishments in Venice, Marseille, Paris, Vienna and Berlin. Now there is another coffee shop at the same address in London, on the wall of which there is a mention of Pasquale Rosa's establishment, and the signboard of the first European coffee house is kept in the British Museum in London. Here it is, this sign is a reference:
The very first coffee shops in Vienna and Paris were also opened by Armenians. There are documents confirming that the first Viennese coffee house was opened in 1685 by an Armenian merchant. Johannes Diodato received from the imperial court the first, exclusive privilege of making and selling coffee in Vienna. Johannes Diodato was Armenian and his real name was Hovhannes Astvatsatur.
Modern Vienna preserves the old traditions and is still a cafe city. A cafe still operates in the city on the site of an Armenian coffee shop. It bears the name of the Viennese mayor Daniel Moser, under whom it was opened.
On the wall next to the bar there is a bronze plaque with a brief history of the cafe - from Diodato's arrival on Austrian soil to his obtaining the exclusive right to the coffee business and founding the oldest Viennese cafe on this very spot.
Parisians also tasted coffee from Armenian hands for the first time. Although the French emperors had already become familiar with this drink, it became widespread in 1671, when an Armenian named Pasquial Harokian (Pascal the Armenian) opened the first coffee shop in Paris in one of the tents of the Saint-Germain Fair. Today, a small French coffee shop operates in this place.
Coffee was first introduced and distributed in the Czech Republic by Georgies Deodatus, an Armenian. In 1705, having arrived in Prague penniless, he founded his business here – he walked around the city with a small stove and offered passersby a wonderful drink in small cups.
Soon Georgies founded the first coffee house in Prague, having received permission from Emperor Joseph I. In January 1708, the first public coffee house was opened in a house called "At the Golden Snake", located on today's Karlovaya Street in Prague's Stare Mesto district.
Soon, the coffee shop had to be moved to another room, as the first one could not accommodate everyone who wanted to enjoy a fragrant drink. After the death of the owner, the coffee shop closed. In its place, there is now another institution, a cafe–restaurant, where all visitors are told the history of the institution.
Along with the fragrant drink, new dishes appeared in the life of Europeans: a jezva, an ibrik, a coffee pot. The socio-political role of coffee shops, which they played in the following centuries, is reflected in the cafe culture of European capitals today, spreading all over the world. So, when you stop by Starbucks somewhere in Europe or drink espresso for a long time in a Paris cafe, thank the Armenians for this.
Europeans got coffee trees only after they tasted coffee for the first time. In 1690, a group of Dutch sailors managed to take away several plants from the Yemeni port of Mocha. The Dutch spread the coffee industry around the world. A few years later, the first plantations appeared in Java and Sumatra, and then appeared in Central and South America. To this day, Brazil supplies this fragrant drink to the whole world.
At the end of the 19th century, Armenian settlers arrived in Colombia, who founded a city there, naming it "Armenia". Now this Armenia is called the "Coffee Capital of all continents", because it is in the vicinity of the Armenia–Malizales-Pereira district that the best varieties of aromatic coffee are grown.
The famous "coffee triangle" is even planned to be included in the UNESCO World Heritage List. The only Coffee Museum in the world is located in the city of Armenia, where you can get a general idea of the full cycle of difficult production, from planting a bush to packaging the finished product.
Recently, this coffee-growing area has become a zone of "coffee" tourism, where local farmers successfully combine agricultural business with ecological recreation for visitors.
Thus, Armenia is the capital of the most economically developed and prosperous region of this country. According to Armenian travel agencies, compatriots from their historical homeland have recently shown increasing interest in the exoticism of Colombian Armenia.
Although the Colombians themselves also like to spend their holidays in this area, where, staying at the haciendas of hospitable planters, they voluntarily participate "on the sidelines" in the workflow of watering, harvesting or processing coffee beans.
Every year at the beginning of summer, a National Coffee Festival is held in Armenia, at which the Queen of Coffee is chosen.
Coffee saves from diseases and bad mood, invigorates body and spirit. Coffee is a great reason to have a conversation, not only on first acquaintance, but also a reliable companion in any life situation.
Despite the fact that the coffee tree does not grow in the Republic of Armenia, this does not affect its popularity at all. According to statistics, every Armenian consumes more than three and a half kilograms of coffee per year, that is, he drinks about seventy liters of this invigorating drink.
Given its special importance in the country, it is no exaggeration to call it the national drink of Armenia, which has become an integral part of the special hospitality and cultural traditions of Armenians, rooted in the distant past.
Alisa AMIRBEKYAN
https://www.jezvacoffee.ru/.../%D1%80%D0%B0%D1%81%D0%BF...
https://www.facebook.com/photo/?fbid=796606033301801&set=gm.1460669178492006&idorvanity=826809288544668
https://collab.am/country/kak-armyane-poznakomili-evropu-s-kofe-put-dlinoj-v-tysyachu-let/
https://rusarminfo.ru/2016/12/18/pervuyu-kofejnyu-v-evrope-otkryl-armyanskij-protezhe-britanskogo-kupca/
***
"ԵՎՐՈՊԱՅՈՒՄ ԱՌԱՋԻՆ ՍՐՃԱՐԱՆՆԵՐԸ ԲԱՑԵԼ ԵՆ ՀԱՅԵՐԸ", ՀԱՅՏՆՈՒՄ ԵՆ ԵՎՐՈՊԱԿԱՆ ԱՂԲՅՈՒՐՆԵՐԸ
Ինչպես հայերը եվրոպացիներին ծանոթացրին սուրճի հետ
Հայերն են առաջին անգամ սուրճ տարել և սկսել հյուրասիրել Լոնդոնի, Փարիզի, Վիեննայի, Մարսելի, Վենետիկի և Պրահայի քաղաքացիներին։
Ինչպես հայտնի է, հայերը սուրճի մեծ սիրահարներ են։ Միաժամանակ նրանք ոչ միայն վայելում են բուրումնավետ ըմպելիքը, այլ նաև գիտեն այն պատրաստել և մատուցել։ Մեր օրերին սուրճ են խմում աշխարհի բոլոր ծայրերում։ Բայց քչերին է հայտնի, որ եվրոպական որոշ երկրներում այդ ըմպելիքն առաջին անգամ հենց հայերն են տարել։
Եվրոպայում առաջին սրճարանը բացվել է 1652 թվականին Լոնդոնի Քորնհիլ շրջանի Սուրբ Միքայելի ծառուղում։ Այն բացել է Պասկուա Ռոզե անունը ստացած հայը։
Եվրոպական մայրցամաքում սրճարանների տարածման գործում հայկական հետքի մասին ժամանակին տեղեկացրել է "The Huffington Post"-ը ՝ հղում անելով Ուիլյամ Հարիսոն Յուկերսի 1922 թվականի "Tea and Coffee Trade Journal Company" աշխատությանը։
Լոնդոնում Պասկուա Ռոզե անունը ստացած հայը Մեծ Բրիտանիայի մայրաքաղաք է հասել վաճառական Էդվարդսի հետ, որը, գտնվելով Արևելքում, այնքան է կախվածություն ունեցել տեղի սուրճից, որ Ռոզեին իր հետ Անգլիա է բերել: Հայի պարտականությունների մեջ էր մտնում սուրճ պատրաստելը և մատուցելը։ Դառը, մատուցված առանց սերուցքի և շաքարի, սուրճը նորություն դարձավ անգլիացիների համար և շատ սիրվեց Էդվարդսի ընկերների կողմից։ Առանց երկար մտածելու վաճառականը իր հայ հովանավորյալին գումար է տալիս Լոնդոնում առաջին "Սուրճի տունը" բացելու համար:
Անգլիայի մայրաքաղաքում հաջողությունը հանգեցրեց նրան, որ հետագայում Պասկուա Ռոզեն ստեղծեց սրճարանների մի ամբողջ ցանց Վենետիկում, Մարսելում, Փարիզում, Վիեննայում և Բեռլինում: Այժմ Լոնդոնի նույն հասցեում գործում է մեկ այլ սրճարան, որի պատին կախված է Պասկու Ռոզա հաստատության մասին հուշատախտակ, իսկ Եվրոպայի առաջին սուրճի տան ցուցանակը պահվում է Լոնդոնի Բրիտանական թանգարանում: Ահա այն․
Չեխիայում սուրճը, որը տեղացիներն անվանում են «ցնցող խմիչք» (չեխ.` ďábelský nápoj) առաջին անգամ բերել և տարածել է հայ Գեորգիես Դեոդատուսը։ 1705 թվականին առանց գրպանում մի գրոշի Պրահայի «Հին քաղաք» ժամանած հայն այստեղ հիմնեց իր բիզնեսը։ Հասնելով քաղաքային իշխանությունների թույլտվությանը` նա քայլում էր փողոցներով, փոքր վառարանը ձեռքին, որի վրա ջուր էր տաքացնում և սուրճ եփում, անցորդներին առաջարկելով համտեսել ըմպելիքը փոքր գավաթներով։ Շուտով Գեորգիեսի սուրճը լայն տարածում ստացավ, և նա, 1707 թվականին ստանալով Յոզեֆ 1-ին կայսեր թույլտվությունը, 1708 թվականին հիմնեց այսօրվա Պրահայի Հին վայր շրջանի Կառլովի փողոցում հիմնեց «Ոսկե օձի մոտ» անվանումով առաջին սրճարան-խանութը։
Շուտով սրճարանը տեղափոխվեց այլ շենք, քանի որ առաջինը փոքր էր, և «ցնցող ըմպելիքը» վայելել ցանկացողները ստիպված էին դա անել սրճարանի սահմաններից դուրս` փողոցում։
Սեփականատիրոջ մահից հետո սրճարանը փակվեց։ Այդ վայրում այժմ գործում է համանուն մեկ այլ սրճարան-ռեստորան, որի սեփականատեր տիկին Կրալովան բոլոր այցելուներին պատմում է հաստատության նախապատմությունը, գրում է www.radio.cz-ն։
Վիեննայի առաջին սրճարանը նույնպես հայ է բացել 1683 թվականին Հաարմարկտ փողոցում։ Նրա անունն էր Հովհաննես Աստվածատուրյանը (Յոհան Դիոդատո), ով ավելի հայտնի է որպես Գեորգ Ֆրանց Կոլշիցկի։ Հենց նրա շնորհիվ Վիեննայում առաջին անգամ համտեսել են այդ հիանալի ըմպելիքը։ Այսօր քաղաքի Ռոտենտուրմշտրասե փողոցում (նախկին Հաարմարկտ)` առաջին սրճարանի վայրում դեռ սրճարան է գործում, իսկ մուտքի մոտ Աստվածատուրյանի քանդակն է` սկուտեղը և սրճեփը ձեռքին։
Փարիզեցիներն էլ բացառություն չեն։ Նրանք նույնպես առաջին անգամ սուրճ են համտեսել հայի ձեռքից։ Թեև ֆրանսիացի կայսրերն արդեն հասցրել էին ծանոթանալ այդ ըմպելիքին, սակայն այն լայն տարածում ստացավ 1671 թվականին, երբ Պասքվիալի Խարոկյան (Պասկալ Հայ) անունով հայը Փարիզում բացեց սուրճի վաճառքի առաջին տաղավարը Սեն Ժերմենի տոնավաճառի հատվածներից մեկում։ Այսօր այդ վայրում ոչ մեծ ֆրանսիական սրճարան է գործում։
*
