КАМПАНИЯ СТРАХА: САМЫЕ ГРЯЗНЫЕ ВЫБОРЫ В ИСТОРИИ АРМЕНИИ - ВЗГЛЯД ИЗ РОССИИ
В Армении прошли парламентские выборы. И это были не просто выборы — по сути, решался вопрос дальнейшего бытия Армении на политической карте мира. Граждане выбирали не просто новый состав парламента, а вектор развития страны, национальную идентичность и судьбу Армянской апостольской церкви (ААЦ) — многовекового оплота народа. Получилось то, что получилось.
Несмотря на то что правящая в Армении партия "Гражданский договор" во главе с премьер-министром Николом Пашиняном — по поводу и без — декларирует, что страна является "бастионом демократии" с уважением к свободе слова и плюрализму мнений, реальность далека от этих заявлений. Особенно остро это ощущается на фоне прошедших электоральных процессов, которые, по оценке многих экспертов, стали самыми грязными в истории республики.
Мнимый "бастион"
Армянский народ не видел такого масштаба фальсификаций и административного давления за все 30 лет независимости. Власти начали преследование оппонентов задолго до голосования: маховик запугивания раскручивался еще с лета 2025 года, когда начались аресты неугодных общественников. Причем команда Пашиняна не побрезговала посягнуть на самое святое, инициировав дискредитацию и задержания представителей духовенства. Понимая, что Армянская апостольская церковь осталась единственным непоколебимым столпом национальной идентичности, руководство страны нанесло прежде всего удар именно по ней. Однако этот шаг встретил жесткий отпор со стороны населения, являющегося в большинстве своем прихожанами ААЦ.
Тем не менее репрессивный аппарат продолжал набирать обороты: начались массовые аресты лиц с оппозиционными взглядами. Одним из первых под удар попал российский бизнесмен Самвел Карапетян, открыто поддержавший Армянскую церковь. Затем были задержаны лидер движения "Священная борьба" архиепископ Баграт Галстанян, более десятка его сторонников, а также глава Ширакской епархии архиепископ Микаель Аджапахян. Все проходило по единому сценарию с шаблонным обвинением в "попытке свержения власти".
Чем ближе был день голосования, тем сильнее становилось давление. Вся предвыборная кампания, стартовавшая официально 8 мая, сопровождалась ежедневными сводками Следственного и Антикоррупционного комитетов о якобы имевшем место подкупе избирателей со стороны оппозиции. Попирая презумпцию невиновности, силовики заранее объявляли людей виновными без суда и следствия. При этом реальные доказательства подменялись весьма сомнительными, смонтированными или сгенерированными искусственным интеллектом аудиозаписями разговоров.
Сам Пашинян еще до начала предвыборной кампании перешел к прямым угрозам в адрес оппонентов. В ход пошли недопустимая лексика, публичные указания правоохранительным органам задерживать того или иного политика, а также голословные обвинения в шпионаже и работе на иностранные разведки — к слову, те же методы использовались и для дискредитации духовенства. Дело дошло до того, что главных политических конкурентов премьер именовал "трехглавой партией войны", обещая "размазать их по асфальту", "поставить на колени" и "заключить в тюрьмы".
Купол Запада
А что же коллективный Запад с его декларируемой приверженностью демократии? Зарубежные кукловоды, особенно европейский политический бомонд, будто бы упорно не замечали происходящего. Они игнорировали не только агрессивную риторику Пашиняна, разжигающую рознь внутри общества, но и прямое попирание основополагающих прав человека, включая свободу слова.
Западные правозащитники словно ослепли, когда премьер Армении публично угрожал беженке из Карабаха и кричал на нее в метро на глазах у малолетнего ребенка. Не видели они и того, как он дергал за руку женщину, посмевшую сказать, что не принимает его иллюзорный мир и обещания безоблачного будущего. Точно так же на Западе предпочли закрыть глаза на арест карабахца Артура Осипяна, которого бросили за решетку лишь за то, что во время предвыборной кампании он обвинил главу правительства в коррупции. При этом сам Пашинян не постеснялся бросить вслед уводимому полицией Осипяну: "Чего ты не умер на войне? Пошел бы погиб!".
Зато вместо этого западные партнеры — дружно, в один голос и вопреки собственным декларациям о недопустимости вмешательства во внутренние дела суверенных государств — принялись выражать открытую поддержку правящей партии Армении. Чего стоили одни заявления главы дипломатии Евросоюза Каи Каллас, президента Франции Эмманюэля Макрона или президента США Дональда Трампа, который всего за пару дней до парламентских выборов выразил безоговорочную поддержку курса действующего премьера.
Все это ради одного — обеспечить сохранение власти Пашиняна. Он-то ради удержания власти и западных коврижек готов и дальше жертвовать национальными ценностями, а также последовательно разрушать исторические связи с дружественной Россией и, в перспективе, с Ираном. Ведь именно благодаря Пашиняну и его команде коллективный Запад разворачивает антироссийскую и антииранскую деятельность на Южном Кавказе, комфортно разместившись в тылу этих двух держав.
Электоральный террор
А что же международные наблюдатели на выборах? Даже такая ангажированная миссия, как Бюро по демократическим институтам и правам человека Организации по безопасности и сотрудничеству в Европе (БДИПЧ/ОБСЕ), была вынуждена признать наличие серьезных нарушений.
В итоговом заявлении европейских экспертов отмечалось, что предвыборная кампания проходила в атмосфере крайней конфронтации "с неоднократными разжигающими рознь и подстрекательскими высказываниями, включая сообщения, связанные с войной".
Долгосрочные наблюдатели организации также зафиксировали жалобы из Еревана и большинства областей республики, свидетельствующие о массовой тревоге и давлении, под которыми находились сторонники оппозиции. В отчете отмечалось, что эти обращения касались фактов запугивания, необоснованных расследований и задержаний оппозиционных активистов. Также представители миссии обратили внимание на то, что государственное телевидение демонстрировало явную предвзятость в пользу правящей партии, действуя вопреки своим юридическим обязательствам и общественному мандату.
Однако даже при использовании всего этого инструментария давления, травли и террора, массовых фальсификаций с масштабным административным ресурсом правящей силе Пашиняна не удалось заручиться поддержкой большинства избирателей — его партия не набрала заветные 50% + 1 голос. Точную конфигурацию будущего парламента определит пересчет бюллетеней на спорных участках. Лишь после того, как Центральная избирательная комиссия (ЦИК) Армении 14 июня представит окончательные результаты выборов, оппозиционные силы объявят о своих дальнейших действиях.
https://tass.ru/politika/27707197
***
ЭЛЛА ПАМФИЛОВА: "ДАВАЙТЕ ЧЕСТНО СКАЖЕМ, НАРУШЕНИЙ НА ВЫБОРАХ В АРМЕНИИ БЫЛО МНОГО"
Наблюдатели от России на парламентских выборах в Армении зафиксировали множество принципиальных нарушений. Об этом 11 июня сообщила председатель Центральной избирательной комиссии (ЦИК) РФ Элла Памфилова (на снимке) в ходе заседания ведомства.
"Сложностей было много, нарушений было, давайте честно скажем, много. Такие принципиальные нарушения. Армения далеко ушла от демократических процедур", — сказала она.
За процедурой в республике, как пояснила Памфилова, следили два члена ЦИК РФ и 24 представителя региональных избирательных комитетов. Модераторы блестяще проявили себя при выполнении нелегкой работы, длившейся с утра до вечера, добавила она.
https://tass.ru/politika/27729815
https://ria.ru/20260611/pamfilova-2098325480.html
https://iz.ru/2113890/2026-06-11/pamfilova-ukazala-na-printcipialnye-narusheniia-na-vyborakh-v-armenii
***
"То, что Европейский союз делает в Армении — это не помощь, это вмешательство"
Евросоюз вмешивается в политические процессы в Армении под видом помощи и поддержки проевропейского курса, заявил "Известиям" евродепутат от Франции Тьерри Мариани. По его словам, Брюссель обещает финансирование и перспективы интеграции тем, кто поддерживает его повестку, однако главная цель этой политики — ослабить влияние России в регионе.
— Евросоюз дает много обещаний, но если посмотреть на его конкретные результаты на Кавказе, то достижения еще надо поискать. Он не слишком помог странам региона тогда, когда они действительно в этом нуждались. И в условиях крупных выборов то, что ЕС делает в Армении, я скажу прямо: это не помощь, это вмешательство. ЕС обещает финансирование, перспективы интеграции всем, кто заявляет о поддержке его повестки. Но за этой показной щедростью стоит цель, которая на самом деле не особенно скрывается: ослабить российское влияние в регионе. Армяне заслуживают большего, чем быть инструментом геополитики, — сказал Тьерри Мариани.
THE FEAR CAMPAIGN: THE DIRTIEST ELECTIONS IN THE HISTORY OF ARMENIA - A VIEW FROM RUSSIA
Parliamentary elections have been held in Armenia. And these were not just elections — this was, in fact, how the issue of Armenia's further existence on the political map of the world was resolved. The citizens chose not just the new composition of the parliament, but the vector of the country's development, the national identity and the fate of the Armenian Apostolic Church (AAC), the centuries—old stronghold of the people. It turned out what it turned out to be.
Despite the fact that the ruling Civil Contract party in Armenia, led by Prime Minister Nikol Pashinyan, declares that the country is a "bastion of democracy" with respect for freedom of speech and pluralism of opinions, the reality is far from these statements. This is especially acute against the background of the past electoral processes, which, according to many experts, have become the dirtiest in the history of the republic.
The imaginary "bastion"
The Armenian people have not seen such a scale of fraud and administrative pressure in all 30 years of independence. The authorities began to persecute opponents long before the vote: the flywheel of intimidation had been unwound since the summer of 2025, when arrests of objectionable public figures began. Moreover, Pashinyan's team did not disdain to encroach on the most sacred, initiating the discrediting and detention of representatives of the clergy. Realizing that the Armenian Apostolic Church remained the only unshakable pillar of national identity, the country's leadership struck at it first of all. However, this step was met with fierce resistance from the population, who are mostly parishioners of the Armenian Orthodox Church.
Nevertheless, the repressive apparatus continued to gain momentum: mass arrests of people with oppositional views began. One of the first to be hit was Russian businessman Samvel Karapetyan, who openly supported the Armenian Church. Then the leader of the "Holy Struggle" movement, Archbishop Bagrat Galstanyan, more than a dozen of his supporters, as well as the head of the Shirak diocese, Archbishop Mikael Ajapakhyan, were detained. Everything went according to a single scenario with a template accusation of "an attempt to overthrow the government."
The closer the voting day got, the more intense the pressure became. The entire election campaign, which officially started on May 8, was accompanied by daily reports from the Investigative and Anti-Corruption Committees on alleged bribery of voters by the opposition. Violating the presumption of innocence, the security forces declared people guilty in advance without trial. At the same time, the real evidence was replaced by highly dubious audio recordings of conversations, mounted or generated by artificial intelligence.
Even before the start of the election campaign, Pashinyan himself launched direct threats against his opponents. Unacceptable language was used, public instructions to law enforcement agencies to detain a politician, as well as unsubstantiated accusations of espionage and working for foreign intelligence services — by the way, the same methods were used to discredit the clergy. It got to the point where the prime minister called the main political competitors the "three-headed party of war," promising to "smear them on the asphalt," "bring them to their knees," and "imprison them."
The Dome of the West
And what about the collective West with its declared commitment to democracy? Foreign puppeteers, especially the European political beau monde, seemed to stubbornly ignore what was happening. They ignored not only Pashinyan's aggressive rhetoric, which incites discord within society, but also the direct violation of fundamental human rights, including freedom of speech.
Western human rights activists were blinded when the Armenian prime minister publicly threatened a refugee from Karabakh and shouted at her in the subway in front of a young child. They also did not see how he pulled the hand of a woman who dared to say that she did not accept his illusory world and the promises of a cloudless future. Similarly, the West preferred to turn a blind eye to the arrest of Karabakh Artur Osipyan, who was thrown behind bars only because he accused the head of government of corruption during the election campaign. At the same time, Pashinyan himself did not hesitate to throw after Osipyan, who was being led away by the police: "Why didn't you die in the war? I would have died!".
Instead, the Western partners — together, with one voice, and contrary to their own declarations about the inadmissibility of interference in the internal affairs of sovereign states — began to express open support for the ruling party of Armenia. What were the statements of the head of EU diplomacy Kai Kallas, French President Emmanuel Macron or US President Donald Trump worth, who just a couple of days before the parliamentary elections expressed unconditional support for the course of the current prime minister.
All this for the sake of one thing — to ensure the preservation of Pashinyan's power. He is ready to continue sacrificing national values for the sake of maintaining power and Western ambitions, as well as consistently destroying historical ties with friendly Russia and, in the long run, with Iran. After all, it is thanks to Pashinyan and his team that the collective West is deploying anti-Russian and anti-Iranian activities in the South Caucasus, comfortably located in the rear of these two powers.
Electoral terror
What about international election observers? Even such an engaged mission as the Office for Democratic Institutions and Human Rights of the Organization for Security and Co-operation in Europe (OSCE/ODIHR) was forced to admit the existence of serious violations.
The final statement of the European experts noted that the election campaign took place in an atmosphere of extreme confrontation "with repeated divisive and inflammatory statements, including messages related to the war."
The organization's long-term observers also recorded complaints from Yerevan and most regions of the republic, indicating mass anxiety and pressure exerted by opposition supporters. The report noted that these appeals concerned intimidation, unjustified investigations, and detentions of opposition activists. The mission's representatives also drew attention to the fact that the state television showed a clear bias in favor of the ruling party, acting contrary to its legal obligations and public mandate.
However, even with the use of all these tools of pressure, harassment and terror, mass fraud with a large—scale administrative resource, Pashinyan's ruling force failed to gain the support of the majority of voters - his party did not gain the coveted 50% + 1 vote. The exact configuration of the future parliament will be determined by the recount of ballots in disputed areas. Only after the Central Election Commission (CEC) of Armenia presents the final election results on June 14, the opposition forces will announce their further actions.
***
ELLA PAMFILOVA: "LET'S BE HONEST, THERE WERE A LOT OF VIOLATIONS IN THE ELECTIONS IN ARMENIA"
Observers from Russia at the parliamentary elections in Armenia recorded many fundamental violations. This was announced on June 11 by Chairman of the Central Election Commission (CEC) of the Russian Federation Ella Pamfilova (pictured) during the meeting of the Department.
"There were a lot of difficulties, there were, let's be honest, a lot of violations. Such fundamental violations. Armenia has moved far away from democratic procedures," she said.
Pamfilova explained that the procedure in the republic was monitored by two members of the Central Election Commission of the Russian Federation and 24 representatives of regional election committees. The moderators performed brilliantly in carrying out the difficult work that lasted from morning to evening, she added.
https://ria.ru/20260611/pamfilova-2098325480.html
https://iz.ru/2113890/2026-06-11/pamfilova-ukazala-na-printcipialnye-narusheniia-na-vyborakh-v-armenii
***
***
"What the European Union is doing in Armenia is not assistance, it is intervention"
The European Union is interfering in the political processes in Armenia under the guise of helping and supporting the pro-European course, French MEP Thierry Mariani told Izvestia. According to him, Brussels promises financing and integration prospects to those who support its agenda, but the main goal of this policy is to weaken Russia's influence in the region.
— The European Union makes many promises, but if you look at its concrete results in the Caucasus, you still need to look for achievements. He did not help the countries of the region much when they really needed it. And in the context of major elections, I will say directly what the EU is doing in Armenia. This is not help, this is intervention. The EU promises financing and integration prospects to all those who declare support for its agenda. But behind this ostentatious generosity there is a goal that is not really particularly hidden: to weaken Russian influence in the region. Armenians deserve more than to be an instrument of geopolitics," Thierry Mariani said.
***
ՎԱԽԻ ՔԱՐՈԶԱՐՇԱՎ. ՀՀ ՊԱՏՄՈՒԹՅԱՆ ԱՄԵՆԱԿԵՂՏՈՏ ԸՆՏՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ. ՀԱՅԱՑՔ ՌՈՒՍԱՍՏԱՆԻՑ
Հայաստանում տեղի ունեցան խորհրդարանական ընտրություններ։ Եվ դրանք պարզապես ընտրություններ չէին. ըստ էության, լուծվում էր աշխարհի քաղաքական քարտեզի վրա Հայաստանի հետագա գոյության հարցը։ Քաղաքացիներն ընտրել են ոչ միայն խորհրդարանի նոր կազմը, այլև երկրի զարգացման վեկտորը, ազգային ինքնությանն ու Հայ Առաքելական եկեղեցու ՝ ժողովրդի դարավոր հենակետի ճակատագիրը։ Ստացվեց այն, ինչ ստացվեց։
Չնայած նրան, որ Հայաստանում իշխող "Քաղաքացիական պայմանագիր" կուսակցությունը ՝ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի գլխավորությամբ, առիթ-անառիթ հայտարարում է, որ երկիրը "ժողովրդավարության բաստիոն" է, որը հարգում է խոսքի ազատությունն ու բազմակարծությունը, իրականությունը հեռու է այդ հայտարարություններից։ Սա հատկապես սուր է զգացվում անցած ընտրական գործընթացների ֆոնին, որոնք, շատ փորձագետների գնահատմամբ, ամենակեղտոտն են դարձել հանրապետության պատմության մեջ։
Երևակայական "բաստիոն"
Հայ ժողովուրդը անկախության 30 տարիների ընթացքում նման մասշտաբի կեղծիքներ ու վարչական ճնշումներ երբեք չի տեսել։ Իշխանությունները սկսել են ընդդիմախոսների հետապնդումը քվեարկությունից շատ առաջ. ահաբեկման թափանիվը պտտվում էր դեռ 2025 թվականի ամռանից, երբ սկսվեցին անցանկալի հասարակական գործիչների ձերբակալությունները։ Ընդ որում, Փաշինյանի թիմը չխուսափեց ամենասուրբի դեմ ոտնձգությունից ՝ նախաձեռնելով հոգևորականների վարկաբեկում և ձերբակալում։ Հասկանալով, որ Հայ Առաքելական եկեղեցին մնացել է ազգային ինքնության միակ անսասան հենասյունը, երկրի ղեկավարությունը նախ և առաջ հարված է հասցրել հենց նրան: Սակայն այդ քայլը խիստ հակահարված ստացավ բնակչության կողմից, որը մեծամասամբ Հայ Առաքելական եկեղեցու հետևորդներ են։
Այնուամենայնիվ, ռեպրեսիվ ապարատը շարունակում էր թափ հավաքել. սկսվեցին ընդդիմադիր հայացքներ ունեցող անձանց զանգվածային ձերբակալությունները։ Առաջիններից մեկը հարվածի տակ է ընկել ռուսաստանցի հայտնի գործարար Սամվել Կարապետյանը, ով բացահայտ աջակցել է հայկական եկեղեցուն։ Այնուհետև բերման են ենթարկվել "սրբազան պայքար" շարժման առաջնորդ Բագրատ արքեպիսկոպոս Գալստանյանը, նրա մեկ տասնյակից ավելի կողմնակիցներ, ինչպես նաև Շիրակի թեմի առաջնորդ Միքայել արքեպիսկոպոս Աջապահյանը: Ամեն ինչ ընթանում էր միասնական սցենարով ՝ "իշխանությունը տապալելու փորձի" շաբլոնային մեղադրանքով։
Որքան մոտենում էր քվեարկության օրը, այնքան ուժեղանում էր ճնշումը։ Մայիսի 8-ին պաշտոնապես մեկնարկած ողջ նախընտրական քարոզարշավն ուղեկցվել է ընդդիմության կողմից իբր ընտրակաշառք բաժանելու վերաբերյալ Քննչական և հակակոռուպցիոն կոմիտեների ամենօրյա ամփոփումներով: Խախտելով անմեղության կանխավարկածը ՝ ուժայինները նախապես մարդկանց մեղավոր էին հայտարարում առանց դատաքննության։ Ընդ որում, իրական ապացույցները փոխարինվել են խոսակցությունների խիստ կասկածելի, մոնտաժված կամ արհեստական ինտելեկտի կողմից գեներացված ձայնագրություններով։
Ինքը ՝ Փաշինյանը, նախընտրական քարոզարշավի մեկնարկից առաջ անցել է ընդդիմախոսներին ուղղված ուղիղ սպառնալիքների։ Գործի են դրվել անթույլատրելի բառապաշարը, իրավապահ մարմիններին այս կամ այն քաղաքական գործչին ձերբակալելու հրապարակային ցուցումները, ինչպես նաև լրտեսության և օտարերկրյա հետախուզության համար աշխատելու մերկապարանոց մեղադրանքները. ի դեպ, նույն մեթոդներն օգտագործվել են նաև հոգևորականներին վարկաբեկելու համար։ Բանը հասել է նրան, որ քաղաքական գլխավոր մրցակիցներին վարչապետը անվանել է "պատերազմի եռագլուխ կուսակցություն" ՝ խոստանալով "ասֆալտին փռել", "ծնկի բերել" և "բանտարկել" նրանց։
Արևմուտքի գմբեթը
Իսկ ի՞նչպես է արձագանքել այս ամենին հավաքական Արևմուտքն իր հռչակած ժողովրդավարության նվիրվածությամբ։ Օտար տիկնիկագործները, հատկապես եվրոպական քաղաքական բոմոնդը, կարծես համառորեն չէին նկատում տեղի ունեցածը։ Նրանք անտեսել են ոչ միայն Փաշինյանի ագրեսիվ հռետորաբանությունը, որը հասարակության ներսում երկպառակություն է հրահրում, այլև մարդու հիմնարար իրավունքների, այդ թվում ՝ խոսքի ազատության ուղղակի ոտնահարումը։
Արեւմտյան իրավապաշտպանները կարծես կուրացել են, երբ Հայաստանի վարչապետը հրապարակավ սպառնացել է Ղարաբաղից փախստականին եւ մետրոյում բղավել նրա վրա ՝ մանկահասակ երեխայի աչքի առաջ։ Նրանք չեն տեսել, թե ինչպես է նա կոպտորեն քաշում կնոջ ձեռքը, որը համարձակվում էր ասել, որ չի ընդունում իր պատրանքային աշխարհը և անամպ ապագայի խոստումները։ Նույն կերպ Արևմուտքում գերադասեցին աչք փակել ղարաբաղցի Արթուր Օսիպյանի ձերբակալության վրա, որին բանտ նետեցին միայն այն բանի համար, որ քարոզարշավի ժամանակ նա կառավարության ղեկավարին մեղադրեց կոռուպցիայի մեջ։ Ընդ որում, ինքը՝ Փաշինյանը, չի ամաչել բղավել ոստիկանության կողմից բռնի հեռացվող Օսիպյանի հետևից. "Ինչո՞ւ չես մեռել պատերազմում: Գնայիր ու մեռնեի՜ր"...
Փոխարենը արեւմտյան գործընկերները ՝ համերաշխ, միաբերան եւ ի հեճուկս ինքնիշխան պետությունների ներքին գործերին միջամտելու անթույլատրելիության մասին սեփական հռչակագրերի, սկսեցին բացահայտ աջակցություն հայտնել Հայաստանի իշխող կուսակցությանը։ Ինչ արժեին միայն Եվրամիության դիվանագիտության ղեկավար Կայա Կալասի, Ֆրանսիայի նախագահ Էմանուել Մակրոնի կամ ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփի հայտարարությունները, որոնք խորհրդարանական ընտրություններից ընդամենը մի քանի օր առաջ անվերապահ աջակցություն էին հայտնել գործող վարչապետի ուղեգծին։
Եվ այս ամենը հանուն մեկ բանի՝ ապահովել Փաշինյանի իշխանության պահպանումը։ Նա հանուն իշխանության և արևմտյան "մեղրաբլիթների" պատրաստ է հետագայում ևս զոհաբերել ազգային արժեքները, ինչպես նաև հետևողականորեն քանդել պատմական կապերը բարեկամ Ռուսաստանի և, հեռանկարում, նաև Իրանի հետ։ Չէ՞ որ հենց Փաշինյանի և նրա թիմի շնորհիվ է, որ հավաքական Արևմուտքը հակառուսական և հակաիրանական գործունեություն է ծավալում Հարավային Կովկասում ՝ հարմարավետ տեղավորվելով այդ երկու տերությունների թիկունքում։
Ընտրական տեռոր
Իսկ ի՞նչ դիրքորոշում ունեն միջազգային դիտորդները։ Նույնիսկ Եվրոպայի անվտանգության և համագործակցության կազմակերպության Ժողովրդավարական հաստատությունների և մարդու իրավունքների գրասենյակի (ԵԱՀԿ/ԺՀՄԻԳ) նման կողմնակալ առաքելությունը ստիպված էր ընդունել լուրջ խախտումների առկայությունը։
Եվրոպացի փորձագետների ամփոփիչ հայտարարության մեջ նշվում էր, որ նախընտրական քարոզարշավն անցել է ծայրահեղ առճակատման մթնոլորտում՝ "բազմիցս հրահրող տարաձայնություններով եւ սադրիչ հայտարարություններով, ներառյալ պատերազմի հետ կապված հաղորդագրությունները":
Կազմակերպության երկարաժամկետ դիտորդները արձանագրել են նաև բողոքներ Երևանից և հանրապետության մարզերի մեծ մասից, որոնք վկայում են զանգվածային տագնապի և ճնշումների մասին, որոնց տակ գտնվում էին ընդդիմության կողմնակիցները: Զեկույցում նշվում է, որ այդ դիմումները վերաբերում էին ահաբեկման փաստերին, անհիմն հետաքննություններին և ընդդիմադիր ակտիվիստների ձերբակալություններին: Առաքելության ներկայացուցիչները նաև ուշադրություն են հրավիրել այն փաստի վրա, որ պետական հեռուստատեսությունը բացահայտ կողմնակալություն է ցուցաբերել իշխող կուսակցության օգտին՝ գործելով հակառակ իր իրավական պարտավորություններին և հանրային մանդատին:
Սակայն անգամ ճնշումների, հալածանքների ու տեռորի, վարչական ռեսուրսներով զանգվածային կեղծիքների այս ամբողջ գործիքակազմի կիրառման դեպքում Փաշինյանի իշխող ուժին չհաջողվեց ստանալ ընտրողների մեծամասնության աջակցությունը․ նրա կուսակցությունը չհավաքեց բաղձալի 50% + 1 քվե։ Ապագա խորհրդարանի ճշգրիտ կոնֆիգուրացիան կորոշի վիճելի տեղամասերում քվեաթերթիկների վերահաշվարկը։ Միայն այն բանից հետո, երբ Հայաստանի Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովը հունիսի 14-ին կներկայացնի ընտրությունների վերջնական արդյունքները, ընդդիմադիր ուժերը կհայտարարեն իրենց հետագա գործողությունների մասին:
***
ԷԼԼԱ ՊԱՄՖԻԼՈՎԱ. "ԵԿԵՔ ԱՆԿԵՂԾ ԱՍԵՆՔ, ՈՐ ՀԱՅԱՍՏԱՆՈՒՄ ԸՆՏՐԱԽԱԽՏՈՒՄՆԵՐԸ ՇԱՏ ԵՆ ԵՂԵԼ"
Ռուսաստանի դիտորդները Հայաստանի խորհրդարանական ընտրություններում բազմաթիվ սկզբունքային խախտումներ են արձանագրել։ Այս մասին հունիսի 11-ին հայտնել Է ՌԴ կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի նախագահ Էլլա Պամֆիլովան (լուսանկարում) գերատեսչության նիստի ժամանակ։
"Դժվարությունները, խախտումները, եկեք անկեղծ ասենք, շատ էին։ Խոսքը սկզբունքային խախտումների մասին է։ Հայաստանը հեռու է գնացել ժողովրդավարական ընթացակարգերից", - ասաց նա։
Պամֆիլովան պարզաբանել է, որ ՀՀ ընտրություններին հետեւել են ՌԴ ԿԸՀ երկու անդամներ եւ տարածաշրջանային ընտրական հանձնաժողովների 24 ներկայացուցիչներ: Մոդերատորներն իրենց փայլուն են դրսեւորել առավոտից երեկո տեւած դժվարին աշխատանք կատարելիս, հավելել է նա։
***
"Այն, ինչ անում է Եվրամիությունը Հայաստանում, օգնություն չէ, դա միջամտություն է"
Եվրամիությունը միջամտում է Հայաստանում ընթացող քաղաքական գործընթացներին՝ եվրոպամետ ուղեգծին աջակցելու և օգնելու անվան տակ, "Իզվեստիա"-ին ասել է Ֆրանսիայից եվրապատգամավոր Թիերի Մարիանին: Նրա խոսքերով ՝ Բրյուսելը ֆինանսավորում և ինտեգրման հեռանկարներ է խոստանում նրանց, ովքեր աջակցում են իր օրակարգին, սակայն այդ քաղաքականության գլխավոր նպատակը տարածաշրջանում Ռուսաստանի ազդեցության թուլացումն է:
- Եվրամիությունը շատ խոստումներ է տալիս, բայց եթե նայենք Կովկասում նրա կոնկրետ արդյունքներին, ապա ձեռքբերումները դեռ պետք է փնտրել։ Նա այնքան էլ չօգնեց տարածաշրջանի երկրներին այն ժամանակ, երբ նրանք իսկապես դրա կարիքն ունեին։ Եվ խոշոր ընտրությունների պայմաններում այն, ինչ ԵՄ-ն անում է Հայաստանում, ես ուղիղ կասեմ ՝ դա օգնություն չէ, դա միջամտություն է։ ԵՄ-ն ֆինանսավորում, ինտեգրման հեռանկարներ է խոստանում բոլոր նրանց, ովքեր հայտարարում են իր օրակարգի աջակցության մասին։ Բայց այդ ցուցադրական առատաձեռնության հետևում կա մի նպատակ, որն իրականում առանձնապես թաքնված չէ՝ թուլացնել ռուսական ազդեցությունը տարածաշրջանում։ Հայերը ավելիին են արժանի, քան աշխարհաքաղաքականության գործիք լինելը, - ասել է Թիերի Մարիանին։
https://iz.ru/2112020/daniil-sechkin/to-chto-es-delaet-v-armenii-eto-ne-pomoshch-eto-vmeshatelstvo
